ากทีเดียวราชาปีศาจตนนั้นทรงพลังมากจริงๆ ………..ถึงแม้ว่าเฟิงเหลยซ่างเหรินจะอยู่ที่นี่…………ก็ยังแทบจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา“ตาย ตายไปซะ! พวกเจ้าทุกคนจะต้องตาย!”ดวงตาทั้งสองข้างของราชาปีศาจนั้นแดงก˹า แสงสีแดงได้พัวพันอยู่บนร่างกายพายุทรายสีดำทมิฬหมุนวนอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขาอีกครั้งโลกเปลี่ยนสีไปแล้ว ปราณปีศาจแผ่กระจายออกไปทั่วศิษย์ทุกคนในสำนักเฟิงสุ่ยล้วนตัวสั่นสะท้านเจ้าสำนักหญิงยังคงนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น เธอไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะลุกขึ้นยืนผู้อาวุโสคนอื่นก็ไม่มีแรงเหลือกันอีกแล้ว ค่ายกลแผนผังแปดทิศและค่ายกลลงทัณฑ์ก่อนหน้านี้ ทำให้พลังเซียนของพวกเขาแทบจะหมดลงภายใต้หอคอยสกัดกลั่นมารในตอนนี้ ไม่มีใครสามารถต่อกรกับราชาปีศาจได้เลย“ฆ่า! ฆ่า!”ราชาปีศาจคำรามออกมา ร่างของเขาได้หายตัวไปอย่างรวดเร็วและมาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งตรงหน้าเจ้าสำนักหญิงดวงตาของเขาส่องแสงเรืองรองออกมาอย่างโหดเหี้ยมเจ้าสำนักหญิงคือคนที่มีปัญหาที่สุดเมื่อครู่นี้ เขาจึงคิดที่จะฆ่าผู้หญิงคนนี้ไปก่อนตามสัญชาตญาณความสิ้นหวังปรากฏอยู่ในแววตาของเจ้าสำนักหญิงคนนั้นในดวงตาสีฟ้าของเธอกลับมีความเจ็บปวดแฝงอยู่ด้วยแต่ทว่ามันกลับไม่ใช่ความเจ็บปวดที่จะต้องเผชิญหน้ากับความตาย นั่นทำให้ฉินเฉางุนงง“หนานกงเหลียง!”ในขณะนั้นเอง อสูรผีเสื้อสาวที่ยืนอยู่ด้านข้างฉินเฉา ก็เอาตัวเข้าไปขวางอยู่ตรงหน้าเจ้าสำนักหญิงตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้“เจ้า……….จะลงมือท