นหากไม่ใช่เฟิงเหลยซ่างเหริน แล้วจะเป็นใครไปได้?แววตาของเจ้าสำนักหญิงเปลี่ยนไปในทันที ความโศกเศร้าเสียใจอย่างลึกซึ้งได้ปรากฏออกมา“ไม่………ไม่นะ……….”“อ๊ากกกกก!”ฝ่ายราชาปีศาจหนานกงเหลียงที่อยู่อีกด้าน เมื่อเห็นภาพนี้ ดวงตาของเขาก็เปล่งแสงสีแดงออกมาอีกครั้งเขากู่ก้องคำรามใส่ผืนฟ้า แสงสีแดงได้ระเบิดออกมาในทันที“เจ้าราชาปีศาจน่ารังเกียจ เจ้าบังอาจมาอวดดีอยู่ในสำนักเฟิงสุ่ยได้ยังไง? ข้าจะเป็นผู้สังหารเจ้าเอง!”เฟิงเหลยซ่างเหรินกล่าวออกมา ในมือของเขาถือบอลสายฟ้าสีน˺าเงินเอาไว้ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ“อ๊ากกกก!”ราชาปีศาจหนานกงเหลียงเหวี่ยงฝ่ามือออกไปแสงสีแดงพุ่งทะยานขึ้นไปสู่ท้องฟ้า“วิชากระจอกๆ พรรค์นี้จะมาต่อกรกับพลังสวรรค์ได้ยังไง?”เฟิงเหลยซ่างเหรินปลดปล่อยบอลสายฟ้าในมือทันทีลำแสงสีฟ้าและลำแสงสีแดงพุ่งเข้ามาปะทะกันบนอากาศมันหยุดชะงักไปชั่วคราว ก่อนที่ลำแสงสีแดงจะแผดเผาทำลายสายฟ้า และตรงเข้าโจมตีใส่ร่างของเฟิงเหลยซ่างเหรินทันใดนั้นเอง ร่างของเฟิงเหลยซ่างเหรินก็ลอยละลิ่วไปไกล โดยไม่เห็นแม้แต่เงาไอ้นักพรตเฒ่าคนนั้น…………โผล่ออกมาสร้างปัญหาแท้ๆ!ฉินเฉานึกอยากจะคว้ากระบี่ไปแทงทะลุหัวใจของอีกฝ่ายเหลือเกิน“อ๊ากกกก!”และในเวลานี้ ราชาปีศาจหนานกงเหลียงได้คลุ้มคลั่งไปแล้วโอกาสสุดท้ายที่จะได้สติกลับคืนมานั้นถูกเฟิงเหลยซ่างเหรินทำลายไปเสียแล้ว“พวกเจ้าทุกคน………..จะต้องตาย………..”หนานกงเหลียงถูกจิตมารเข้า
