บริสุทธิ์ตายไปถึงแม้ว่าภารกิจในสำนักเฟิงสุ่ยจะไม่สำเร็จ แต่เขาก็จะต้องช่วยเจ้าสำนักหญิงคนนี้เอาไว้ให้ได้ในขณะที่ฉินเฉากับอู๋ชิงเย่กำลังวางแผนกัน หนานกงเหลียงก็ปลดปล่อยฝ่ามือออกมาเสียแล้วมันรวดเร็วมาก เร็วยิ่งกว่าปฏิกิริยาของอู๋ชิงเย่และฉินเฉาจะตอบสนองได้ทันเวลาท้ายที่สุดแล้ว อีกฝ่ายก็เป็นปรมาจารย์ในขั้นสุดยอดผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้าแสงสีแดงสว่างไสวออกมา ประกายไฟได้มาถึงตรงหน้าเจ้าสำนักหญิงแต่ในชั่วพริบตานั้น ร่างอันงดงามได้พุ่งเข้ามาขวางกั้นระหว่างหนานกงเหลียงและเจ้าสำนักหญิงเสียก่อนตู้ม!แสงสีแดงเจาะทะลุเข้าไปในหน้าอกของร่างนั้นเข้าอย่างจัง และเป็นเพราะว่าพลังส่วนหนึ่งได้อ่อนแอลง มันจึงถูกม่านพลังที่อยู่ตรงหน้าเจ้าสำนักหญิงมาขวางกั้นเอาไว้“………..”เจ้าสำนักหญิงลืมเลือนสัญลักษณ์ที่วาดลงไปแล้ว ร่างกายของเธอพลันสั่นสะท้านและหยุดนิ่ง เธอพูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียวเธอทำได้แค่จ้องมองร่างของอสูรผีเสื้อสาว ที่ค่อยๆ ล้มคุกเข่าลงตรงหน้าของเธอเท่านั้นอสูรผีเสื้อสาวทรุดตัวลง พลังทั้งหมดของเธอได้สูญหายไปหมดแล้ว เธอคุกเข่าลงไปกับพื้นลำแสงสีแดงของหนานกงเหลียง และแสงสีแดงที่อยู่ภายในแววตาได้สลายไปในทันที“เตี๋ย เตี๋ยอู่………..”“หนานกง……..เหลียน……….ในที่สุดเจ้าก็จำข้าได้เสียที…………”
