่างกะทันหันในไม่ช้า แผนผังแปดทิศที่คอยยับยั้งหอคอยสกัดกลั่นมารแห่งนี้เอาไว้ก็ถูกทำลายชายรูปร่างสูงใหญ่กำยำคนหนึ่ง ได้พุ่งทะยานตามแสงสีแดงออกมาจากยอดหอคอยทันทีที่เขาออกมา เสียงร้องโหยหวนของภูตผีปีศาจก็พลันดังขึ้นทรายและฝุ่นรอบๆ พัดปลิวว่อนอย่างรุนแรง ก่อนที่จะก่อตัวขึ้นเป็นพายุทรายสีดำทมิฬที่โอบล้อมอยู่รอบหอคอยสกัดกลั่นมารชายร่างสูงใหญ่คนนั้นยืนอยู่เหนือพายุทอร์นาโดลูกนี้ ดวงตาสีแดงเจิดจ้ากำลังจ้องมองศิษย์สำนักเฟิงสุ่ยที่อยู่ด้านล่าง“ขะ เขาออกมาแล้ว………..”ผู้อาวุโสคนหนึ่งตัวสั่นเทา เกือบจะคุกเข่าลงไปกับพื้นดูเหมือนว่าชื่อเสียงอันอื้อฉาวของคนคนนี้จะฝังลึกอยู่ภายในจิตใจของคนเหล่านี้ไปแล้ว“ฆ่า ฆ่าทุกคนบนโลกใบนี้!”ชายคนนั้นเปล่งเสียงคำรามออกมา แรงกดดันนี้ได้แพร่กระจายไปทั่วรัศมีหนึ่งร้อยเมตรรอบๆ หอคอยสกัดกลั่นมารศิษย์ที่มีพื้นฐานการฝึกตนไม่มากนักต่างคุกเข่าลงไปกับพื้นดินหยดเหงื่อไหลไปทั่วหน้าผากทั้งฉินเฉาและอู๋ชิงเย่ก็ต้องนั่งลงไปอย่างไม่เต็มใจเช่นกัน ในเมื่อจะแสดงละครทั้งทีก็ต้องแสดงให้เต็มที่สิ………….ส่วนลิลลี่นั้นไม่จำเป็นต้องเล่นละครตบตา เธอนั่งหน้าซีด ตัวสั่นเทิ้มและกอดแขนของอู๋ชิงเย่เอาไว้แน่นย่ามันเถอะ ไม่ยุติธรรมเอาซะเลย บิดาก็อยากจะกอดบ้างเหมือนกันนะ!“เขามีจิตอาฆาตแค้นมากเกินไป………..เขาย้อนกลับไปอยู่ในเส้นทางเดิมไม่ได้อีกแล้ว………….”อสูรผีเสื้อสาวจ้องมองอดีตคนรักของเธอด้วยแววตาโศกเศร
