้บินลงมายังบริเวณใกล้ๆ กับหอคอยสกัดกลั่นปีศาจเมื่อเห็นว่าเฟิงไป๋หลี่กำลังคุกเข่า และด้านข้างมีศพไหม้เกรียมร่างหนึ่งนอนอยู่ แววตาของศิษย์ที่มาที่นี่ก็เปลี่ยนไปในทันที“เฟิงไป๋หลี่ นั่นเจ้ากำลังทำอะไร!”คนที่ดูเหมือนกับผู้อาวุโสเอ่ยถามออกมาอย่างรวดเร็ว“ที่เจ้าคุกเข่าอยู่ใต้หอคอยสกัดกลั่นมาร มันหมายความว่ายังไง?แล้วนั่นเจ้าฆ่าใคร? รีบตอบมาซะ!”“หึๆ …………พวกฝูงมดปลวก………….”เฟิงไป๋หลี่ไม่ได้หันกลับมา เขาเพียงแค่กล่าวเยาะเย้ยออกมาเรื่อยๆ “รอให้นายท่านของข้าออกมาก่อนเถอะ เมื่อนั้นจะเป็นเวลาตายของพวกเจ้า”ลำแสงสีแดงยังคงส่องสว่างอยู่บนหอคอยและพุ่งขึ้นไปถึงก้อนเมฆ“เฟิงไป๋หลี่…………เจ้าคิดที่จะปลดปล่อยเขาออกมางั้นเหรอ?”เจ้าสำนักสาวสวยพูดขึ้นมา“สมกับที่เป็นเจ้าสำนักของพวกเรา เพียงแค่เห็นก็รู้ได้ในทันที”เฟิงไป๋หลี่ยังคงคุกเข่าอยู่ที่เดิม พร้อมกับกล่าวเย้ยหยันต่อไปว่า“เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ท่านก็มีความเกี่ยวข้องกับเขาเหมือนกันนี่……….”“หุบปากไปซะ ยินดีที่จะเป็นทาสรับใช้ของราชาปีศาจไปแล้ว เจ้ายังมีหน้ามาเรียกพวกข้าอีกเหรอ? เจ้ามันไม่สมควรที่จะเป็นศิษย์ของสำนักเฟิงสุ่ย!”ผู้อาวุโสคนหนึ่งตวาดออกมาทันที“ฮ่าๆๆๆ!”แต่แล้วจู่ๆ เฟิงไป๋หลี่ก็หัวเราะออกมาดังลั่น“ได้ยินคำพูดนี้ออกมาจากปากพวกเจ้า แล้วไม่คิดว่ามันน่าหัวเราะบ้างหรือไง!”ผู้อาวุโสคนนั้นชะงักไปทันที จากนั้นก็เริ่มมีท่าทีตกใจ ราวกับรู้ว่าเฟิงไป๋หลี่กำลังจะพ
