ูดอะไรออกมา“พวกเจ้าปล่อยให้ครึ่งมนุษย์ครึ่งอสูรมาเป็นเจ้าสำนัก สำนักเฟิงสุ่ยแห่งนี้มันตกต˹าลงไปตั้งนานแล้ว! พวกเจ้ายังมีหน้ามาพูดจาแบบนี้กับเฟิงไป๋หลี่อีก ข้าเพียงแค่คิดจะหานายเหนือหัวที่น่าเชื่อถือมากกว่านี้เท่านั้น โอ้ มีเพียงแค่นายท่านของข้าเท่านั้นที่จะสามารถควบคุมโลกที่เสื่อมโทรมแห่งนี้ได้!”“เฟิงไป๋หลี่…………เจ้าเลือกทางผิดแล้ว”แม้ว่าใบหน้าอันงดงามของเจ้าสำนักจะดูบิดเบี้ยวไปบ้าง แต่เธอก็พูดออกมาด้วยความใจเย็น “เปลี่ยนความคิดเสียตอนนี้เถอะ เจ้ายังมีเวลาอยู่นะ”“เปลี่ยนความคิด? ทำไมข้าถึงจะต้องเปลี่ยนความคิดด้วย?”เฟิงไป๋หลี่กล่าวพึมพำ ในขณะที่จ้องมองแสงด้านบนหอคอยด้วยแววตาหลงใหล “ตอนที่ข้าเป็นศิษย์น้องของเขา…………ข้าเชื่อมาตลอดว่ามีเพียงเขาเท่านั้นที่จะสามารถเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้ได้ มีเพียงเขาเท่านั้นที่จะสามารถเปลี่ยนแปลงโลกของผู้ฝึกตนที่สกปรกโสมมได้………….นายท่านของข้า ทาสรับใช้ของท่านรอคอยท่านมาเนิ่นนานแล้ว!”ในขณะนั้นเอง ประตูของหอคอยสกัดกลั่นมารก็ถูกเปิดออกมาอย่างกะทันหันแววตาของเฟิงไป๋หลี่เต็มไปด้วยกระแสของความยินดีฝ่ายศิษย์สำนักเฟิงสุ่ยที่อยู่ด้านหลังต่างผงะ ก่อนที่จะเรียกอาร์ติแฟคออกมา แล้วจ้องมองไปที่ประตู ราวกับกำลังจ้องมองศัตรูตัวฉกาจแต่ในไม่ช้าพวกเขาก็ถอนหายใจออกมาเพราะคนที่เดินออกมา คือกลุ่มเด็กวัยรุ่นที่เนื้อตัวสกปรกมอมแมมเท่านั้น“สวรรค์ ในที่สุดก็ออกมาได้เสียที”“คิดว่าจะต้อ
