อเวลากันอีกไม่มากแล้วนะ!”“นายมีเวลาไม่มาก แต่ว่าฉันมีเหลือเฟือ”ฉินเฉาเหลือบตามองปู้จิงเทียน ก่อนที่จะกล่าวออกมาว่า “ตอนที่อยู่ในหมู่บ้านไท่หวง นายอาจจะมีอำนาจมากจนสามารถสั่งคนอื่นได้แต่เมื่ออยู่ที่นี่ นายเป็นแค่แสงสว่างที่ติดมากับลิลลี่ พวกเราก็เลยต้องให้ที่พักพิงคนน่าสมเพชอย่างนายอย่างไม่เต็มใจ ถ้ายังอยากอยู่ที่นี่ต่อไปก็เชื่อฟังฉันซะ ไม่อย่างนั้น นายก็อย่ามาหาว่าฉันเป็นคนโหดเหี้ยม”“เจ้า………”ปู้จิงเทียนก้าวถอยหลัง เขาไม่กล้าพูดอะไรออกมาอีกแต่สายตาที่เขาจ้องมองฉินเฉานั้นเต็มไปด้วยความเกลียดชังฉินเฉาจ้องมองปู้จิงเทียนด้วยความหงุดหงิด คำพูดของไอ้หมอนี่ทำให้ผู้หญิงของเขาต้องอับอายอยู่หลายครั้ง มาตอนนี้ก็ยังกล้าทำตัวอวดดีช่างเป็นคนที่ไร้สมองจริงๆ“ข้าเห็นด้วยกับการตัดสินใจของพี่ชาย ข้าเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าอสูรสาวตนนี้จะเล่าเรื่องราวอะไรออกมา”อู๋ชิงเย่นั้นพกความอยากรู้อยากเห็นของสาวน้อยติดตัวมาด้วยและเธอยังต้องการไขข้อข้องใจที่อยู่ภายในใจของเธอ“ข้าจะฟังฉินซาน……….”ลิลลี่เป็นผู้หญิงที่มีคุณธรรมคนหนึ่ง ฉินเฉาแย้มยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้“เอาล่ะ อสูรผีเสื้อ เธอเล่ามันออกมาเถอะ”“คุณชายน้อยมองเห็นว่าข้าเป็นอสูรผีเสื้อได้งั้นเหรอ?”อสูรผีเสื้อสาวผงะไปทันที พร้อมกับจ้องมองฉินเฉาด้วยความประหลาดใจ“แค่กๆ ………….พอดีว่าฉันได้เรียนรู้ทักษะของอสูรมาจากที่บ้านน่ะ เธอรีบเล่าเรื่องราวของเธอมาเถอะ พวกเราเหล
