ลับมาอยู่ที่ชั้นล่าง ไม่มีตนไหนที่กล้าขึ้นมา“ดูเหมือนว่าชั้นที่สิบจะไม่ใช่สถานที่ที่ดีเท่าไหร่”อู๋ชิงเย่กล่าวออกมาอย่างอดไม่ได้ “ข้าอยากเห็นจริงๆ ว่าอสูรที่อยู่ในค่ายกลวิหคแดงจะเป็นยังไง”ชั้นที่สิบนี้ดูแตกต่างไปจากชั้นอื่นๆ ที่นี่มีประตูอยู่ด้านหน้า ที่มาขวางทางเดินของพวกเขาเอาไว้“เปิดประตูสิ จะได้เห็น”ฉินเฉากล่าวขึ้นมา“ข้ากังวลจังเลย………..”ลิลลี่จับมือของอู๋ชิงเย่เอาไว้“ข้าจะปกป้องเจ้าเอง ลิลลี่!”ปู้จิงเทียนรีบทุบหน้าอกตัวเองแล้วกล่าวออกมา“ใครอยากให้เจ้ามาปกป้องกันห๊า?”ลิลลี่ตวัดสายตามามองค้อนทันที นั่นทำให้ปู้จิงเทียนต้องกัดฟันอีกครั้ง“ฉันจะเปิดประตูแล้วนะ…………”ฉินเฉากล่าว ในขณะที่ยื่นมือทั้งสองข้างไปผลักบานประตูอย่างช้าๆไอปราณอันรุนแรงไหลทะลักออกมาจากช่องว่างของประตูในทันทีทุกคนต่างรู้สึกหนาวเหน็บขึ้นมาอย่างกะทันหันช่างเป็นปราณปีศาจที่รุนแรงมากจริงๆฉินเฉาและอู๋ชิงเย่หันมามองหน้ากันเมื่อมาถึงจุดนี้แล้วก็มีแต่จะต้องเปิดเท่านั้นบานประตูถูกผลักให้เปิดออกอย่างช้าๆ ในที่สุดภาพตรงหน้าก็ค่อยๆ ปรากฏสู่สายตาของทุกคนสายลมปีศาจพัดหวีดหวิวออกมาจากค่ายกลและกระทบเสื้อผ้าของทุกคนจนเกิดเสียงดังก้องหลังจากที่เปิดประตู สายตาของฉินเฉาก็พลันนิ่งค้างไปอย่างกะทันหันเชี่ย………นี่มันอะไรกันเนี่ย………..
