นไปไกลและตกลงไปบนพื้นทรายที่อยู่ด้านหลังพื้นที่รอบหอคอยสกัดกลั่นมารในระยะ 500 เมตรนั้นไม่มีต้นไม้ใบหญ้าเจริญเติบโตทั่วทุกที่มีแต่ทราย และวานรเผือกตัวนั้นก็ทำให้ทรายกระเด็นขึ้นมาวานรเผือกอีก 5 – 6 ตัวที่อยู่ด้านหลังโกรธแค้นขึ้นมาในทันที พวกมันร้องคำราม แล้วกระโจนเข้ามาอยู่ตรงหน้าลิลลี่ หมายจะฉีกร่างของเธอให้เป็นชิ้นๆ“จรวดเพลิง!”ลิลลี่ตกใจมาก แต่ก็รีบร่ายวิชาในทันที เธอปลดปล่อยจรวดออกไปด้วยคิดว่าวิธีเก่าๆ นี้จะสามารถโจมตีวานรเผือกให้กระเด็นออกไปได้แต่ใครจะรู้ว่าวานรเผือกจะดุร้ายมากขนาดนี้ มันใช้ฝ่ามือตบจรวดให้ลอยออกไปอีกทางอย่างไม่คาดคิดจากนั้นวานรเผือกก็กระโจนเข้ามาหาลิลลี่ที่กำลังตื่นตระหนกอยู่บนพื้น พร้อมกับยกฝ่ามือที่แข็งราวกับเหล็กขึ้นมา เตรียมที่จะฟาดใส่ศีรษะของลิลลี่หากลูกตบที่แข็งขนาดนี้ตบลงมา ศีรษะของลิลลี่จะต้องระเบิดอย่างแน่นอนฝ่ายปู้จิงเทียนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ลิลลี่นั้นตกตะลึง ในขณะนั้นเองเขาก็ยกเท้าขึ้น วิ่งหนีต่อไปอย่างไม่คิดชีวิต“คุณชายปู้ ท่านจะไม่ไปช่วยคุณหนูลิลลี่เหรอครับ!”ลูกน้องคนหนึ่งรีบเอ่ยถามออกมาทันที“เรื่องหนีสำคัญกว่า หากเจ้าเอาชนะวานรเผือกได้ก็ไปเลยสิ!”ปู้จิงเทียนร้องตะโกนโดยไม่หันหลังกลับมาลิลลี่นั้นหมดหวังไปเสียแล้วฝ่ามือขนาดยักษ์ของวานรเผือกพุ่งเข้ามาอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว เธอทำได้แค่รอคอยความตายเท่านั้น“ไสหัวไปซะ!”ในขณะนั้นเอง เสียงของเซียนคนหนึ่งก็ดังก้องเข้า
