พวกเจ้าให้เป็นชิ้นๆ แล้วจับมาเสียบไม้ย่างกินซะ!”วานรเผือกพวกนี้โรคจิตกันซะจริง“พวกเราแค่จะผ่านไปเท่านั้น ปล่อยให้ผ่านไปไม่ได้เหรอ?”ฉินเฉาเอ่ยถามออกมา“ไอ้มนุษย์ผู้สมควรตาย ฝันไปเถอะ!”วานรเผือกคำรามออกมาทันที “ข้าได้กลิ่นเหม็นของพวกเจ้ามาตั้งแต่ไกลแล้ว บังอาจบุกรุกเข้ามาในอาณาเขตของพวกข้า นับว่าหาเรื่องตายแท้ๆ”เอ่อ รู้จักใช้สำนวนซะด้วยเป็นอสูรที่ใฝ่รู้ใช้ได้เลย“ถ้าพวกแกปล่อยพวกเราไปสักครั้ง พวกเราก็คงจะต่างคนต่างอยู่กันไปแล้ว แต่ในเมื่อพวกแกคิดที่จะใช้กำลังกันจริงๆ งั้นก็อย่ามาหาว่าฉันโหดเหี้ยมล่ะ!”ฉินเฉากล่าวออกมา พร้อมกับเหวี่ยงกระบี่“ฮ่าๆๆๆ!”วานรเผือกเหล่านี้หัวเราะลั่น “มนุษย์ผู้นี้เอาหัวไปโขกประตูมาหรือไง? พวกข้าคืออสูรระดับต˹าขั้นกลางผู้แข็งแกร่งเชียวนะ ลำพังเพียงแค่พลังของเจ้า มันยังไม่พอที่จะใช้อุดฟันของพวกข้าเลยด้วยซ˺า!”“เชี่ย ในเมื่อพูดแล้วไม่ฟัง งั้นก็โทษความโชคร้ายของตัวเองไปก็แล้วกัน!”ฉินเฉาฉุนจัดขึ้นมาทันทีอสูรตัวน้อยๆ เหล่านี้จะบ้าคลั่งกันเกินไปแล้วดูซิว่าฉินเฉาคนนี้จะซัดพวกแกให้ตายไปได้หรือเปล่า!สิ้นเสียงนั้น ฉินเฉาก็เตรียมพร้อมที่จะลงมือ—————————————–[1] 贱 (jiàn) แปลว่าราคาถูก ต˹าช้า พ้องเสียงกับคำว่า 剑 (jiàn) ที่แปลว่ากระบี่ค่ะ
