รีบร้องอุทานออกมา“แต่ว่าตอนนี้ที่นั่นน่าจะเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด”ฉินเฉากล่าวตามความคิดของตัวเอง “ที่นั่นจะต้องมีม่านพลังป้องกันอยู่แน่นอน และยิ่งไปกว่านั้นจะต้องมียอดฝีมือที่เฝ้าดูแลอยู่ด้วย พวกเธอวิ่งไปก่อน เดี๋ยวฉันจะคอยสกัดพวกมันเอง”ในครรลองสายตาของทั้งสามคน วานรเผือกเริ่มมีจำนวนเยอะขึ้นเรื่อยๆ แล้วอสูรระดับต˹าขั้นกลางเหล่านี้ปิดกั้นเส้นทางไปแล้ว“จะ เจ้าจะอยู่คนเดียวได้งั้นเหรอ?”“ไม่เป็นไร ฉันจะสกัดมันเอาไว้สักพัก หลังจากนั้นก็จะท่องกระบี่ตามพวกเธอไปทีหลัง”ฉินเฉากล่าวออกมา พร้อมกับชูกระบี่ที่ถืออยู่ในมือ“อืม……..”อู๋ชิงเย่จำเป็นต้องพยักหน้า ในเมื่อเธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วหากเธอพาลิลลี่ออกไป ฉินเฉาก็จะได้จัดการกับสัตว์อสูรเหล่านี้ได้ง่ายดายขึ้นด้วยดังนั้นเธอจึงดึงลิลลี่ให้วิ่งหนีออกไปจากบริเวณที่วานรเผือกกำลังจะเข้ามาล้อม“เจี๊ยกๆๆ!”เมื่อวานรเผือกเห็นว่ามีคนสองคนคิดจะวิ่งหนีไป มันก็รีบร้องตะโกน และทำท่าจะวิ่งไปทันที“ขอโทษทีนะ แต่ว่านี่คือทางตัน”ฉินเฉายื่นกระบี่ออกไปขวางทางพวกมัน“เจี๊ยกๆๆ!”วานรเผือกยังคงส่งเสียงร้องออกมา ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความโหดเหี้ยม“ดูเหมือนว่าเรื่องภาษาจะเป็นอุปสรรคสินะ……….หนีฉาง ช่วยฉันทีสิ”ฉินเฉาโคจรพลังของมังกรไม้โบราณ ที่สามารถสื่อสารกับทุกสิ่งทุกอย่างในโลกใบนี้ได้ทันใดนั้นเอง ฉินเฉาก็เข้าใจคำพูดของวานรเผือกเหล่านี้แล้ว“ไอ้มนุษย์ผู้สมควรตาย พวกข้าจะฉีก
