วยความขื่นขม “ข้าว่า………..ข้ากลับไปรับภารกิจคนเดียวดีกว่า………..”หลังจากที่พูดจบ เธอก็หันหลังแล้วทำท่าจะเดินกลับไปอู๋ชิงเย่ตกตะลึง ในใจคิดไปว่า เกิดอะไรขึ้น? เธอก็พูดจาดีๆ แล้วทำไมถึงได้กลายเป็นแบบนี้ล่ะ?ฉินเฉาได้แต่ถอนหายใจอยู่ในใจ โอ้ ช่างกลายเป็นบาปกรรมไปแล้วจริงๆเขาควรจะห้ามลิลลี่ดีไหม?แต่เห็นได้ชัดว่าลิลลี่คือตัวปัญหา ให้เธอเดินจากไปแบบนี้ ที่จริงแล้วมันจะเป็นประโยชน์สำหรับเขามากกว่าในขณะที่ฉินเฉากำลังลังเลอยู่นั้น ขนทั่วร่างก็พลันลุกชันอย่างกะทันหันแย่แล้ว! ลางสังหรณ์ของเขากำลังบอกว่า มีบางอย่างกำลังย่องเข้ามาฉินเฉาต้องระงับพลังจิตของตัวเองเอาไว้ เพื่อไม่ให้สังหารทุกสิ่งทุกอย่างภายในรวดเดียวหากเป็นแบบนั้น ภารกิจในสำนักเฟิงสุ่ยของเขาก็จะต้องล้มเหลวอย่างสมบูรณ์ดังนั้นเขาจะต้องหยุดมือเอาไว้ แล้วตะโกนบอกลิลลี่“ระวัง!”ในขณะนั้นเอง อู๋ชิงเย่ได้วิ่งเข้าไปหาลิลลี่แล้วในเวลาเดียวกัน หมาป่าที่สูงถึงสองเมตร และมีน˺าลายฟูมปากตัวหนึ่งก็กระโดดออกมาจากพงหญ้า และกระโจนเข้าใส่ลิลลี่“อ๊า!”ถึงแม้ว่าลิลลี่จะเป็นมือใหม่ ซึ่งอยู่ในขั้นสร้างรากฐาน แต่ถึงยังไงเธอก็ยังเป็นผู้หญิงที่มีจิตใจบริสุทธิ์เท่านั้น เมื่อเห็นแบบนี้เธอก็กรีดร้องขึ้นมาทันที“ไสหัวไปซะ!”แต่อู๋ชิงเย่ได้ปรากฏตัวขึ้นข้างกายลิลลี่ เธอยกเท้าเตะท้องของหมาป่าตัวนั้นทันที“หงิง!”เสียงร้องโหยหวนพลันดังขึ้น ก่อนที่ร่างของมันจะกระเด็นไปกระแทกกับ
