งนี้จะต้องทำให้พวกเจ้าตกตะลึงกันแน่นอน!”ศิษย์หญิงกล่าวออกมาอย่างช้าๆแม้สายลมจะพัดอย่างรุนแรง แต่เสียงของเธอก็ยังคงดังก้องอย่างชัดเจนและทรงพลังมาก เห็นได้ชัดว่าผู้หญิงคนนี้มีทักษะบางอย่างฉินเฉากล่าวในใจ ในที่สุดก็สามารถเข้ามาในสำนักเฟิงสุ่ยได้เสียทีเมื่อเข้ามาในสำนักได้แล้ว ก็เท่ากับว่าภารกิจของเขาสำเร็จไปแล้วครึ่งหนึ่งแต่อีกครึ่งหนึ่งที่เหลือ มันก็ขึ้นอยู่กับพลังและโชค“สำนักเฟิงสุ่ยช่างยอดเยี่ยมจริงๆ ………….”ลิลลี่ตัวสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น เธอดึงแขนเสื้อของอู๋ชิงเย่แล้วกล่าวออกมาว่า“ฉินซาน เจ้าต้องเข้าไปในสำนักเฟิงสุ่ยกับข้าให้ได้นะ เมื่อถึงเวลานั้น พวกเราสองคนจะได้ฝึกฝนร่วมกันและช่วยเหลือกันและกัน ข้าจะต้องเป็นคู่ฝึกตนที่ดีของเจ้าได้แน่นอน!”เชี่ย พูดถึงคู่ฝึกตนเลยเหรอ? ลิลลี่ไม่รู้จักพูดจาให้เหมาะสมเอาเสียเลยอู๋ชิงเย่มีสีหน้าลำบากใจมาก แต่เป็นเพราะว่าเธอต้องปลอมตัวเป็นผู้ชาย เธอจึงทำได้แค่ยิ้มออกมาอย่างไม่เต็มใจนัก“พี่ลิลลี่พยายามเข้านะ”“รีบปลีกตัวออกไปจากเด็กคนนี้เร็วๆ เข้าเถอะ…………”เธอส่งกระแสจิตบอกฉินเฉาโอ้ นี่สินะคือความแตกต่างระหว่างภายนอกกับภายในฉินเฉาแอบคิดในใจอย่างมีความสุขแม้ว่าเรื่องแบบนี้จะผิดศีลธรรมไปบ้าง แต่ในเมื่อมันไม่ได้ส่งผลอะไรมากนัก เขาก็ควรที่จะมีความสุขสิ………….“พวกเรากำลังจะถึงแล้ว”ศิษย์ชายกล่าวออกมาอย่างกะทันหัน ก่อนที่จะลดกระบี่ลงไปกระบี่ที่ถูกควบคุมโดยศิษย์
