ชาย ค่อยๆ ลดระดับลงไปยังสนามประลองที่ถูกสร้างขึ้นบนภูเขาอย่างช้าๆสนามประลองแห่งนี้มีรูปทรงเหมือนแผนผังแปดทิศ ครึ่งหนึ่งตั้งอยู่บนภูเขา อีกครึ่งหนึ่งอยู่นอกภูเขา ช่างดูโดดเด่นสะดุดตามากในเวลานี้ มีศิษย์หญิงที่ดูสง่างามและเป็นคนเรียบร้อยกำลังยืนอยู่บนสนามประลองเมื่อศิษย์ผู้นำทางทั้งสองคนของสำนักเฟิงสุ่ยเห็นศิษย์หญิงคนนั้นก็รีบก้าวเข้าไปประสานมือคำนับทันที“ศิษย์พี่ ข้านำศิษย์ที่ผ่านการทดสอบรอบแรกมาส่งแล้ว”“ดีมาก ส่วนที่เหลือข้าจะจัดการเอง พวกเจ้าไปฝึกตนกันต่อเถิด”ศิษย์หญิงคนนั้นพยักหน้าให้กับทั้งสองคน แล้วกล่าวออกมาว่า“พื้นฐานการฝึกตนของพวกเจ้าไม่ค่อยก้าวหน้ามากนัก อาจารย์ถึงได้ไม่พอใจ และคิดว่าพวกเจ้าขี้เกียจขึ้นมา”“ฮิๆ ศิษย์พี่ ไม่ใช่เป็นเพราะว่าช่วงนี้พวกข้ากำลังยุ่งอยู่กับเรื่องรับศิษย์ใหม่เข้ามาหรอกเหรอ ก็เลยเผลอละเลยการฝึกตนไปบ้าง อาจารย์คงจะไม่โกรธพวกเราทั้งคู่หรอก”ศิษย์หญิงที่อายุน้อยกว่า กล่าวออกมาด้วยน˺าเสียงออดอ้อน“เจ้าเล่ห์ซะจริงนะ ยังไม่รีบไปฝึกตนอีก!”ศิษย์หญิงที่อายุมากกว่ากล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มอย่างอดไม่ได้“ก็ได้ ศิษย์พี่ พวกข้ากำลังจะไปกันแล้ว!”จากนั้นศิษย์หญิงและศิษย์ชายก็รีบออกไปจากสนามประลองในทันทีทันใดนั้นเองศิษย์หญิงผู้สง่างามก็หันหน้ากลับมาจ้องมองเหล่ามือใหม่ที่อยู่รอบๆ เหล่านี้ มุมปากของเธอเผยรอยยิ้มออกมาบางๆเมื่อเห็นภาพดังกล่าวนี้ เธอก็พลันนึกถึงช่วงเวลาที่เธอเพ