”เหตุผลที่ฉินเฉาสามารถล่วงรู้ถึงตำแหน่งของอู๋ชิงเย่ได้ชัดเจน นั่นก็เพราะน˺าที่สาดกระเด็นขึ้นมาบนสนามประลองตอนนี้ฉินเฉาอยู่ในสถานะของสุนัขปีศาจเก้าเร้นลับ เขาได้ควบคุมความชื้นทั้งหมดในสนามประลองแห่งนี้เอาไว้ และทำให้มันคงอยู่ในสภาพที่สามารถรวมตัวกันเป็นน˺าแข็งได้ตลอดเวลาในบริเวณใดที่น˺าต้องการพลังเพิ่มมากขึ้น นั่นหมายถึงตำแหน่งของอู๋ชิงเย่จะอยู่ที่นั่นเมื่ออยู่ในเขตแดนเช่นนี้ นั่นจึงทำให้อู๋ชิงเย่ไร้ที่ซ่อนตัวและเมื่อไหร่ก็ตามที่มังกรสาวตนต่อไปตื่นขึ้นมา นั่นก็คือมังกรฉื่อสุ่ย เขาก็จะสามารถอาศัยความชื้นที่อยู่ในอากาศ ในการรับรู้ตำแหน่งของศัตรูแต่ละคนได้เมื่อถึงเวลานั้น ฉินเฉาก็จะไม่ต่างอะไรไปจากเรดาร์ที่มีชีวิต“บัดซบ!”อู๋ชิงเย่ทำให้ฝ่ามือของฉินเฉาสั่นสะเทือนด้วยพลังเซียน จากนั้นเธอได้ก้าวถอยหลังไปสองก้าว และเหวี่ยงจิตสังหารที่พันรอบแขนทั้งสองข้างของเธอเข้าใส่ฉินเฉา“คมมีดคลั่ง!”จันทร์เสี้ยวสีดำทมิฬพุ่งเข้าใส่ฉีกร่างฉินเฉาอย่างต่อเนื่องกระบวนท่านี้อีกแล้วเหรอ?ฉินเฉานั้นยักไหล่ เขายืนนิ่งๆ เพียงเท่านั้นจันทร์เสี้ยวเหล่านั้นพุ่งลงมายังสนามประลอง และกรีดสนามประลองจนกลายเป็นรอยริ้วเพียงแค่ชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น ทั่วทั้งสนามประลอง มีเพียงตำแหน่งที่ฉินเฉายืนอยู่เท่านั้นที่ยังคงปลอดภัยจันทร์เสี้ยวทั้งหมดที่พุ่งผ่านเข้ามาตรงหน้าของฉินเฉา ล้วนหายไปอย่างไม่มีข้อยกเว้นอู๋ชิงเย่กัดริมฝีปากของตัว
