อว่านายไม่กล้ายอมรับมันกันแน่?นายคงจะคิดว่าตัวเองนี่มันช่างยอดเยี่ยมจริงๆ มีผู้คุ้มกันอยู่ตั้งมากมายมีคนที่เคารพนายอยู่ตั้งเยอะตั้งแยะ แต่ถ้าหากมีวันใดวันหนึ่งที่พ่อของนายล้มลงไป ปู่ของนายเสียชีวิต ถึงตอนนั้นข้างกายของหวังจิ่วอีจะมีผู้คุ้มกันหรือมีเพื่อนอยู่สักคนไหม? ฉันรับประกันได้เลยว่าจะต้องไม่มีแม้แต่คนเดียว เพราะว่านายมันเป็นคนเส็งเคร็ง เอาแต่อาศัยอยู่ภายใต้ร่มเงาของตระกูลเท่านั้น ในสายตาของคนอื่น พวกเขาไม่ได้มองเห็นหวังจิ่วอีหรอก พวกเขามองเห็นแค่ตระกูลของนายเท่านั้นแหละ ถ้าพวกเขาพูดถึงนาย พวกเขาจะไม่พูดถึงชื่อของหวังจิ่วอี แต่จะบอกว่านายเป็นลูกใคร เป็นหลานชายของใคร ดังนั้นหวังจิ่วอี ฉินสือเอ้อคนนี้กำลังดูถูกนายอยู่! พ่อของนาย ปู่ของนายอาจจะนับว่าเป็นคน แต่ในสายตาของฉัน นายมันไม่มีความหมายอะไรเลย!”“ขะ ข้ามันไม่มีความหมายอะไรเลยงั้นเหรอ……………”หวังจิ่วอียืนนิ่งงันอย่างโง่งมจู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าโลกของเขากำลังถูกพลิกกลับด้านหวังจิ่วอีเติบโตขึ้นมาในโถน˺าผึ้งตั้งแต่เด็ก เขาเคยได้ยินคำพูดแบบนี้ที่ไหน?เขามักจะรู้สึกว่า ตัวตนของเขานั้นคือนายแห่งฟ้า บุตรแห่งผืนดินจะมีใครบ้างที่ไม่อิจฉาหวังจิ่วอี? จะมีใครบ้างที่ไม่ชื่นชมหวังจิ่วอี?แต่เมื่อฉินเฉาพูดแบบนี้ออกมา เขากลับรู้สึกได้ในทันทีดูเหมือนว่าหวังจิ่วอีจะไม่เคยมีตัวตนอยู่จริงๆ เขาเป็นเพียงแค่เครื่องประดับของบิดาเท่านั้นหากไม่มีพ่อของเขา ไม่