องขึ้นมาในทันที มันครางหงิงอยู่หลายครั้ง แล้วม้วนตัวไปทางด้านข้าง นอนหมอบอยู่บนพื้นของสนามประลอง โดยที่ไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว“เป็นสัตว์เลี้ยงตัวน้อยก็ควรที่จะเชื่องแบบนี้แหละ”ฉินเฉาพยักหน้าด้วยความพึงพอใจหากใช้เสียงมังกรคำราม ท่าทางเจ้าเสือมังกรสายฟ้าตัวนี้ คงจะตายไปด้วยเสียงคำรามของเขาไปแล้วแม้ว่าจะเป็นอสูรระดับเทพ แต่อสูรจะต้องอยู่ภายใต้พลังของผู้ที่ควบคุม จึงจะสามารถแสดงพลังที่แท้จริงออกมาได้แต่หวังจิ่วอีนั้นเป็นไก่อ่อน เสือมังกรสายฟ้าที่เจ้าหมอนั่นหยิบยืมมา ยังแสดงพลังออกมาได้ไม่ถึงครึ่งเลยด้วยซ˺า ซึ่งนั่นก็แทบจะกลายเป็นขยะไปแล้วหวังจิ่วอีได้พ่ายแพ้ไปแล้ว ถึงแม้ว่าวิธีที่เขาพ่ายแพ้จะดูน่าทึ่งไปบ้าง แต่ว่าพ่ายแพ้ก็คือพ่ายแพ้ ที่นี่คือสนามประลองยุทธ์ ไม่มีใครเห็นใจหวังจิ่วอีทั้งนั้นและเขาก็ไม่สมควรที่จะได้รับความเห็นใจในขณะที่ฉินเฉากำลังจะถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก เงาร่างหนึ่งก็พุ่งลงมาจากบนท้องฟ้าอย่างกะทันหัน ตู้ม! ร่างของอู๋ชิงเย่ได้มายืนอยู่ตรงหน้าฉินเฉา“เจ้านี่ช่างโชคดีจริงๆ ถึงกับเอาชนะหวังจิ่วอีได้ งั้นคราวนี้เจ้าก็ควรที่จะมาเผชิญหน้ากับเพลิงแห่งการล้างแค้นได้แล้ว”สิ้นเสียงนั้น ไอพลังสีดำก็พันอยู่รอบแขนทั้งสองข้างของเธอ“ดะ เดี๋ยวก่อนสิ!”ฝ่ายฉินเฉารีบยกมือขึ้นมา แล้วเอ่ยถามอู๋ชิงเย่ด้วยความตกตะลึง“ฉันเพิ่งจะต่อสู้รอบชิงชนะเลิศเสร็จไปเองนะ…………จะไม่มีเวลาให้ฉันได้พักสักหน่อ
