ยเหรอ!”“มีสิ” อู๋ชิงเย่พยักหน้า“เยี่ยมไปเลย ฉันอยากพักอยู่พอดี…………”“แต่เวลาพักถูกเตรียมเอาไว้ให้แขกผู้มีเกียรติที่ต่อสู้มาอย่างหนักข้าเห็นว่าเจ้าดูสบายมาก แค่ขยับปากก็เอาชนะคนอื่นได้แล้ว ไม่น่าจะรู้สึกเหนื่อยอะไร เข้ามาเลย ข้าเกลียดการรอคอย เวลายิ่งยาวนานอุปสรรคก็ยิ่งมีมาก สู้ฆ่าเจ้าให้ตายที่นี่ให้มันจบไปเลยดีกว่า”“ดะ เดี๋ยวก่อนสิ!”ฉินเฉารีบตะโกนห้ามอย่างรวดเร็ว “ถึงจะแค่ขยับปาก แต่มันก็ต้องใช้แรงเหมือนกันนะ ฉันก็เปลืองน˺าลายเหมือนกันนะ”“หยุดพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว”ไอพลังยังคงพันอยู่รอบร่างกายของอู๋ชิงเย่ “ข้าแค่ต้องการจะถามว่า คนที่บุกรุกเข้ามาในห้องลับใต้ภูเขาไฟคือเจ้าใช่ไหม?”เธอเอ่ยถาม พลางสบตามองฉินเฉาเป้าหยูที่อยู่ใกล้ๆ ร่างกายสั่นเทิ้มในทันทีทั้งสองคนยังคงนิ่งเงียบ โดยเฉพาะฉินเฉา เขาจ้องมองอู๋ชิงเย่ด้วยความงุนงง“ห้องลับใต้ภูเขาไฟ? ห้องลับใต้ภูเขาไฟอะไร?”ท่าทางงุนงงของเขาทำให้อู๋ชิงเย่ขมวดคิ้วมุ่น“เจ้าจะแกล้งโง่งั้นเหรอ? แต่ข้าขอบอกเอาไว้ ข้ารู้แล้วว่าเป็นเจ้าตอนนี้เจ้าถูกเปิดโปงแล้ว!”เฮ้ ยัยนี่คิดจะหลอกฉันงั้นเหรอ? เธอยังอ่อนหัดเกินไป“ถูกเปิดโปงอะไร? เจ้าสำนักอู๋กำลังพูดถึงอะไรอยู่? ฉันไม่เข้าใจเลย เธอกำลังกลัวว่าจะเอาชนะฉันไม่ได้ ก็เลยจะโยนความผิดมาให้ฉันใช่ไหม?”