ื่องฉินสือเอ้อ…………ข้าจะลองคิดหาวิธีถามดู…………”เฉินจุนอี้ไม่รู้ตัวเลยว่าเขาได้กลายเป็นหัวข้อสนทนาของสองแม่ลูกแห่งสำนักสวรรค์เร้นลับ เขากำลังนั่งคุกเข่าอยู่บนเรือโดยสารลำอื่นและจ้องมองมือทั้งสองข้างของตนด้วยสายตาเลื่อนลอย“ทำไม……….ทำไมการดึงกระบี่หัวใจมารของเขาออกมาถึงได้ล้มเหลวล่ะ……….ทำไมกัน……….”“เหอะ แม้แต่รอบชิงชนะเลิศก็ยังผ่านเข้าไปไม่ได้!”เย่อู๋เฉินที่อยู่ข้างๆ กล่าวด้วยสีหน้าไม่น่ามองนัก “พี่เฉิน เพราะเจ้าพลาดในคราวนี้ เลยทำให้เจ้าฉินสือเอ้อฉวยโอกาสเข้าไปได้…………..โอ้แต่คนที่ฉวยโอกาสที่สุดก็คงจะเป็นหวังจิ่วอี เจ้านั่นมันคางคกขึ้นวอชัดๆ!”“ทำไมล่ะ ทำไม……….”เห็นได้ชัดว่าเฉินจุนอี้ไม่ได้ฟังคำพูดของเย่อู๋เฉินเลย ในเวลานี้ในใจของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวสิ่งที่เขากลัวนั้นไม่ใช่ความผิดพลาดของตัวเอง แต่เป็นจิตมารที่ปรากฏตัวออกมาต่างหาก…………..มันน่ากลัวมาก………..น่ากลัวมากจริงๆ …………เพราะความกดดันจากผลลัพธ์ของการใช้กระบี่หัวใจมารที่ล้มเหลว…………..ต่อจากนี้ไปเขาจะไม่ใช้วิชาที่อันตรายแบบนี้อีกแล้ว…………….ไม่อย่างนั้น แม้แต่ชีวิตของเขาก็อาจจะพินาศไปด้วย………….ในเวลานี้ ฉินเฉาไม่รู้เลยว่าเขาได้ทำลายความมั่นใจของคนคนหนึ่งไปแล้วตอนนี้เขากำลังอยู่บนเรือโดยสาร และเห็นคนรู้จักคนหนึ่งเข้ายัยสาวน้อยในอาภรณ์สีเหลืองคนนั้นในตอนนี้เธอก็ยังคงสวมใส่อาภรณ์สีเหลือง มือทั้งสองข้างไพล่หลังเอาไว้ หันหน้าไปทางด้านข้าง แล
