เสือมังกรสายฟ้ากดทับร่างของเย่อู๋เฉินเอาไว้ แต่ทว่าไม่ได้ทำเรื่องชั่วร้ายอย่างที่ฉินเฉาคาดหวังปากอันใหญ่โตของมันเตรียมปลดปล่อยสายฟ้าสีน˺าเงินออกมาโดยเล็งไปยังศีรษะของเย่อู๋เฉินขอเพียงแค่สายฟ้าถูกปลดปล่อยออกมา เย่อู๋เฉินก็จะต้องจบเกม“ข้ายอมแพ้! ข้ายอมแพ้แล้ว!”เมื่อชีวิตกำลังอยู่ในระหว่างความเป็นและความตาย เย่อู๋เฉินก็ไม่สนใจศักดิ์ศรีใดๆ อีก เขารีบร้องตะโกนออกมาอย่างรวดเร็วทั้งที่เพิ่งจะใช้เทพมารประทับร่างแท้ๆ แต่ยังไม่ทันที่จะได้สำแดงฤทธิ์เดชใดๆ ออกมา ก็ดันถูกเสือมังกรสายฟ้าแสดงความโปรดปรานซะได้ผู้คนที่อยู่รอบๆ ต่างลอบถอนหายใจออกมาอย่างอดไม่ได้สมแล้วที่เป็นอสูรระดับเทพของสำนักจักรวรรดิอสูร ช่างทรงพลังมากจริงๆถึงแม้ว่าเย่อู๋เฉินจะเป็นคนที่มีพรสวรรค์ในสำนักปีกเทวะ แต่น่าเสียดายที่เทพมารของเขาอยู่ในระดับกลาง จึงไม่มีทางที่จะสู้กับอสูรของอีกฝ่ายได้หวังจิ่วอีจึงสามารถเอาชนะเย่อู๋เฉินได้ โดยที่ยังไม่ได้สวมเกราะในการประลองของสำนักสวรรค์เร้นลับนั้นมีกฎเกณฑ์อยู่ว่า หากมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งประกาศยอมแพ้ อีกฝ่ายหนึ่งจะไม่ได้รับอนุญาตให้ลงมือโจมตีอีกไม่อย่างนั้นจะต้องถูกตัดสิทธิ์ออกไปจากการประลองยุทธ์เลือกคู่เพราะการโจมตีนั้นเห็นได้ชัดว่า ที่หวังจิ่วอีให้ความสำคัญกับชีวิตเล็กๆ ของเย่อู๋เฉิน ก็เพื่อที่จะทำตามคุณสมบัติของลูกเขยของสำนักสวรรค์เร้นลับเขาปรบมือในทันที เสือมังกรสายฟ้าของเขาได้กลายเป็นแสงสี
