น˺าเงิน และกลับเข้ามาอยู่ในร่างของเจ้านายของมันอีกครั้ง“เห็นหรือยัง? นี่แหละคือความห่างชั้น”หวังจิ่วอีจ้องมองเย่อู๋เฉิน ที่นอนอยู่บนพื้นด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม“…………”ฝ่ายเย่อู๋เฉินนั้นลุกขึ้นมาอย่างเงียบงัน ก่อนที่จะกลับไปอยู่บนเรือที่แยกออกมาอีกลำหนึ่งเรือลำนั้นถูกจัดเตรียมเอาไว้ให้กับผู้ที่พ่ายแพ้เรียกได้ว่าเป็นสถานที่ที่น่าอับอายยิ่งบนเรือมีสาวใช้ที่มีความเชี่ยวชาญในการรักษาแขกเหรื่ออยู่ด้วยสาวใช้สองคนนั้นก้าวไปข้างหน้า เพื่อที่จะรักษาบาดแผลให้กับเย่อู๋เฉินแต่กลับถูกเขาผลักออกมาฉินเฉาคิดอย่างเหยียดหยามเชี่ย ไม่เก่งเท่าคนอื่นเขา แต่ดันมาพาลใส่สาวใช้ซะได้ พวกเธอทำอะไรผิด?สมควรแล้วที่จะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้“การประลองในรอบนี้ คุณชายหวังเป็นฝ่ายชนะ”ผู้อาวุโสประกาศออกมาด้วยน˺าเสียงนุ่มนวล“หึๆ การประลองรอบถัดไป ข้าก็จะเป็นฝ่ายชนะเหมือนกัน”หวังจิ่วอียืนอยู่บนสนามประลองด้วยความภาคภูมิใจ พร้อมกับชี้นิ้วไปยังอู๋ชิงเย่ที่อยู่บนเรือมังกร“เจ้า อีกไม่นานเจ้าก็จะต้องเป็นของข้า!”“งั้นเหรอ?”อู๋ชิงเย่กล่าวด้วยน˺าเสียงที่ไม่แยแสนัก “แม้ว่าข้าจะอัปลักษณ์ เจ้าก็จะไม่รังเกียจสินะ?”“มะ ไม่รังเกียจหรอก ไม่รังเกียจแน่นอน! เหอๆ ……….”หวังจิ่วอีนั้นแอบคิดในใจ สิ่งที่ข้าต้องการมีเพียงแค่สำนักสวรรค์เร้นลับเท่านั้นไม่ว่าหน้าตาของเจ้าจะเป็นยังไง มันก็ไม่สำคัญสำหรับข้าเลยแม้แต่น้อยขอเพียงแค่คว้าสำนักสวรรค์เร้นลับมาได้
