ข้าก็จะมีผู้หญิงมากมายอย่างที่ต้องการอยู่แล้ว เมื่อถึงเวลานั้นข้าจะไม่แตะต้องเจ้าเลยแม้ว่าหวังจิ่วอีจะพูดออกมาแบบนั้น แต่อู๋ชิงเย่ก็ยังสังเกตเห็นสายตาที่ผิดธรรมชาติของเขาในขณะนั้นเอง ฉินเฉาที่ยืนอยู่บนเรือลำข้างๆ กลับรู้สึกผิดขึ้นมาอย่างฉับพลันจู่ๆ เขาก็คิดว่าตัวเองช่างน่ารังเกียจเหลือเกินเมื่อเทียบกับหวังจิ่วอีแล้ว เขาเองก็ไม่ใช่คนดีอะไรเหมือนกันสิ่งเดียวที่ทำให้เขาไม่เห็นอู๋ชิงเย่อยู่ในสายตา นั่นก็เพราะว่าหน้าตาของเธอทั้งหมดเป็นเพราะว่าเขาจะใช้ประโยชน์จากผู้หญิงที่น่าสงสารคนนี้โอ้ ผู้หญิงที่สวยเกินไปนั้นเป็นบาป แต่ผู้หญิงที่ขี้เหร่เกินไปก็เป็นบาปเหมือนกันมันช่างเป็นเรื่องที่ยากเกินไปจริงๆ ที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะต้องการพยักหน้าในสังคมแบบนี้ฉินเฉาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ จู่ๆ เขาก็รู้สึกต่อต้านการประลองในครั้งนี้ขึ้นมาให้ยอมแพ้ในการประลองครั้งนี้คงจะดีกว่า“ต่อไป คุณชายเฉินจุนอี้ ผู้สืบทอดกระบี่หัวใจมาร จะประลองกับผู้ฝึกตนพเนจร คุณชายฉินสือเอ้อ”แต่ในเวลานี้ ผู้อาวุโสผู้ทำหน้าที่ดูแลเรือมังกรก็ได้ประกาศการประลองในรอบต่อไป“ฉินสือเอ้อ ถึงตาเจ้าแล้ว”นักพรตฮวาเจียนผลักฉินเฉา “ข้ารู้สึกถูกชะตากับเจ้านะ เพียงแต่ว่าเฉินจุนอี้ผู้นั้นร้ายกาจมากจริงๆ ถึงยังไงเขาก็เป็นถึงผู้สืบทอดของศาลาปราบเซียน เช่นนั้นก็พกเครื่องรางของข้าติดตัวไปด้วยสิ มันจะช่วยเปลี่ยนเคราะห์ร้ายให้กลายเป็นเคราะห์ดี ว่ายังไงล่ะ?
