แค่สามหมื่นหยวนเท่านั้นเอง”“สามหมื่นน้องสาวเอ็งสิ!”ฉินเฉาขี้เกียจเกินกว่าจะมาสนใจนักพรตหน้าเหม็นคนนี้ เขากระโดดขึ้นไปอยู่บนสนามประลองในทันทีมาถึงจุดนี้แล้ว ไม่ใช่ว่าอยากจะยอมแพ้ก็ยอมแพ้ได้สักหน่อยหากอู๋ชิงเย่ไม่เสียสละ ผู้หญิงทุกคนของเขาก็จะต้องเสียสละแทนหากต้องเลือกแบบนั้น……….เขาทำไม่ได้แน่นอนคนที่สำคัญที่สุดในใจของฉินเฉา มีเพียงแค่ผู้หญิงของเขา และครอบครัวของเขาเท่านั้นส่วนอย่างอื่น เขาสามารถทอดทิ้งมันได้ทั้งหมดแม้ว่ามันจะเป็นชีวิตของเขาเองก็ตาม“น่าเสียดายจริงๆ”ไม่รู้ว่าเฉินจุนอี้มายืนอยู่ฝั่งตรงข้ามฉินเฉาตั้งแต่เมื่อไหร่ดูเหมือนว่าคนคนนี้จะฝึกฝนวิชามารเช่นกัน“คนที่ข้าอยากจะต่อสู้ด้วย มันไม่ใช่เจ้า”เมื่อพูดจบ เขาก็เหลือบสายตาไปมองหวังจิ่วอีที่อยู่บนเรือโดยสารลำข้างๆ“เอาชนะฉันให้ได้ก่อน เดี๋ยวนายก็จะได้ไปเจอเขาเอง”ฉินเฉากล่าวเสียงเบาออกมาตอนนี้เขากำลังอารมณ์ไม่ดีถึงฉินเฉาจะคิดว่าตัวเองไม่ใช่คนดีเด่อะไร แต่เขาก็ไม่เคยคิดที่จะใช้คนบริสุทธิ์มาทำให้ตัวเองสมความปรารถนาเขาเพิ่งจะเคยทำเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรก หัวใจจึงรู้สึกหนักอึ้งขึ้นมาเมื่อตกอยู่ในภาวะซึมเศร้าแบบนี้ สีหน้าของฉินเฉาจึงไม่น่าดูเท่าไหร่นักจากใบหน้าที่ขี้เหร่อยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งดูขี้เหร่มากขึ้นไปอีก“แน่นอนอยู่แล้ว ข้าคือผู้สืบทอดของมารฝันแห่งศาลาปราบมารผู้ฝึกตนพเนจรอย่างเจ้าไม่มีทางขัดขวางฝีเท้าของข้าได้หรอก”เฉินจุนอี้กล่าว
