ฉินเฉาจ้องมองไม้ไผ่ที่อยู่ในกระบอก ไม้ไผ่แต่ละแท่งนั้นดูเหมือนกันหมด จึงเป็นไปไม่ได้แน่นอนที่จะมีการโกงกันเกิดขึ้น“ข้าจะเป็นคนแรกเอง”หวังจิ่วอีนั้นหยาบคายมากจริงๆ เขาสาวเท้าเดินเข้าไป แล้วยื่นมือข้างหนึ่งไปหยิบไม้ไผ่ออกมาจากกระบอกทันทีเขาจ้องมองตัวเลขที่อยู่ด้านบน นั่นคือ “1”“เป็นตัวเลขที่ดี คู่ควรกับข้าที่สุด”เขาถือแท่งไม้ไผ่นั้น แล้วหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้“โชคชะตาของข้าคงจะถูกกำหนดให้เป็นผู้ชนะ ฮ่าๆๆๆ!”เมื่อได้เห็นรอยยิ้มอวดดีของหวังจิ่วอี ผู้เข้าประลองคนอื่นๆ ก็แสยะยิ้มที่มุมปากอย่างอดไม่ได้แต่ฉินเฉาไม่ทำแบบนั้น เขาเห็นคนประเภทนี้มามากเกินไปแล้วจึงไม่ได้รู้สึกแปลกใจมากนักคนอื่นๆ เริ่มเข้าไปจับฉลากกัน โดยที่ไม่ได้สนใจหวังจิ่วอีอีกเป็นเพราะมีคนสละสิทธิ์ไปแล้วสองคน การจับฉลากของทั้งสี่คนจึงสะดวกกว่ามากฉินเฉาจ้องมองไม้ไผ่ของตัวเอง “4” นั่นคือตัวเลขลำดับสุดท้าย“โอ้ พี่สือเอ้อ ตัวเลขของพี่ช่างโชคร้ายจริงๆ!”นักพรตฮวาเจียนโน้มตัวเข้ามากล่าวว่า “บางทีมันอาจจะเป็นลางร้ายก็ได้ อยากให้ข้าทำนายให้ความโชคร้าย เปลี่ยนเป็นความโชคดีไหม? ข้าคิดแค่ 250 หยวนเท่านั้นเองนะ ว่ายังไงล่ะ?”“เชี่ย 250 หยวน? ไสหัวไปเลย!”ฉินเฉาถลึงตามองนักพรตหน้าเหม็นคนนี้250 หยวน นั่นมันชุดชั้นในไซส์ใหญ่หรือไง? คิดว่าฉันยังไม่รู้ใช่ไหมว่าอู๋ชิงเย่หน้าอกใหญ่มาก?เขาได้สัมผัสมันมาแล้วชัดๆ!“เมื่อแขกผู้มีเกียรติทั้งสี่ท่านได้
