นเจ้าหนู โคตรตระกูลของเจ้าสิเป็นเจ้าหนู!”หลัวเต๋อกระทืบเท้าอยู่ด้านข้างด้วยความโกรธเคืองฉินเฉาและหลัวเนี่ยเข้าสู่สงครามกันอย่างเป็นทางการ ทั้งสองฝั่งได้เลือกคนของตัวเองแล้วฉินเฉาเลือกไม ชิรานุอิ เคียว คุซานางิ และโกโร ไดม่อนนี่คือตัวละครที่เขามักจะใช้เป็นปกติส่วนหลัวเนี่ยเลือกอาเธน่า ไม ชิรานุอิ และคางุระ จิสึรุโอ้ ผู้หญิงทั้งทีมเลยแฮะตาแก่คนนี้จะลามกเกินไปแล้ว“เข้ามาเลย ถึงจะแพ้ก็ไม่เป็นไรหรอก พวกเรายังมีเวลาอีกเยอะค่อยๆ เล่นไปก็ได้ ฮ่าๆๆ!”หลัวเนี่ยหัวเราะออกมาอย่างมีชัยทั้งสองคนเลือกตัวละครพร้อมกัน ฉินเฉาเลือกโกโร ไดม่อนออกไปก่อน จากนั้นก็เริ่มต่อสู้กับหลัวเนี่ยตอนแรกหลัวเนี่ยนั้นดูตื่นเต้นมาก แต่เมื่อโกโร ไดม่อนของฉินเฉาล้มคนที่สามจนเลือดลดลงเหลือครึ่งหลอด สีหน้าของชายชราก็พลันเปลี่ยนไปในไม่ช้า หลัวเนี่ยก็หันมามองฉินเฉาด้วยความขื่นขม“เกิดอะไรขึ้นกับการลำแสงสีฟ้าของข้า………..ทำไมถึงใช้ไม่ได้……….แถมยังป้องกันไม่ได้ด้วย”หลัวเนี่ยถูกการเคลื่อนไหวด้วยทักษะอันเป็นเอกลักลักษณ์ของฉินเฉาทุ่มลงไปทางด้านซ้ายที ด้านขวาทีอย่างรุนแรงดวงตาของชายชราคนนี้เริ่มทอแสงสีเขียวปั้ดด้วยความขื่นขมเขาเริ่มหันหน้าไปมองหลัวเต๋อแล้ว“เฮ้ พวกนายสองคนเล่นกันอยู่ทุกวัน แต่ไม่รู้ว่าจะต้องฆ่ายังไงเนี่ยนะ?”ฉินเฉาตกตะลึง“ต้องฆ่า ต้องฆ่าด้วยเหรอ?”ชายชราทั้งสองคนก็ตกใจเช่นกันเชี่ย ตกลงว่าพวกนายเล่นกันมานานแล้วจริงๆ ใช่
