แทนที่จะเป็นมีดดำเล่มคมปลอกนิ้วนี้อยู่บนมือขวา และกดมันลงไปบนใบมีดสีดำทมิฬที่อู๋ชิงเย่กำลังเหวี่ยงเข้ามาฉินเฉาใช้แขนของอู๋ชิงเย่ กดมันเอาไว้ด้วยเช่นกันร่างของเขากระโจนขึ้นไปบนอากาศในทันที เขาเกือบจะเฉียดผ่านคมมีดของอู๋ชิงเย่อยู่แล้ว ก่อนที่จะหลบเลี่ยงการโจมตีนี้มาได้“อ๊ะ!”ฝ่ายอู๋ชิงเย่ที่ถูกฉินเฉากดเอาไว้นั้นแทบจะล้มลงไป แต่เธอก็หยุดฝีเท้าได้อย่างคล่องแคล่วว่องไว แล้วหันหน้ากลับมามองฉินเฉาด้วยความสนใจ“ตอบสนองได้ว่องไวมาก เจ้าอาจจะทำให้ข้ารู้สึกสนุกขึ้นมาก็ได้”ในขณะที่อู๋ชิงเย่กล่าวออกมา จิตสังหารของเธอก็ยิ่งแผ่ออกมาอย่างรุนแรงมากยิ่งขึ้นในเวลานี้ฉินเฉาเข้าใจแล้ว ที่แท้ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ ก็มาจากจิตสังหารของอู๋ชิงเย่นี่เองสำหรับอู๋ชิงเย่ การใช้ร่างอวตารนั้นไม่มีผลใดๆ มากนัก เธอสามารถซ่อนตัวอยู่ที่ไหนก็ได้ จากนั้นก็ปลดปล่อยจิตสังหารออกมาเพื่อชักนำให้ฉินเฉาเกิดความเข้าใจผิดผู้ฝึกตนแต่ละคนจะเกิดความรู้สึกเช่นนี้ได้ก็ต่อเมื่อทำสมาธิยิ่งเมื่อคู่ต่อสู้แทบจะอยู่ในระดับเดียวกันด้วยแล้ว การชักนำให้เกิดความเข้าใจผิด ย่อมเป็นอันตรายถึงชีวิตได้อย่างง่ายดายหากปฏิกิริยาตอบสนองของฉินเฉาไม่ว่องไวมากพอ เขาก็อาจจะถูกปาดคอไปแล้วอันตราย…………มันอันตรายมากจริงๆแต่ฉินเฉาก็ยังแอบรู้สึกดีใจขึ้นมาไม่น่าล่ะ ชายชุดดำคนนั้นถึงได้เสี่ยงชีวิตเพื่อเข้ามาขโมยแผ่นอักษรหยกของสำนักสวรรค์เร้นลับเพราะวิธีกา
