หาได้ยากเชียวนะ”สาวน้อยในอาภรณ์สีเหลืองจ้องมองฉินเฉาด้วยความประหลาดใจ“มีตั้งกี่คนที่อยากจะรู้ความลับของสำนักสวรรค์เร้นลับของพวกเรา แต่ทำไมเจ้าถึงไม่อยากรู้ล่ะ!”“อยากรู้ไปให้ได้อะไร? ฉันบอกแล้วไง ถึงรู้ไป ฉันก็เพิ่มเขตระดับของพื้นฐานการฝึกตนไม่ได้อยู่ดี แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรล่ะ?”ฉินเฉาตัดสินใจแล้วว่าจะทำตัวเป็นท่อนไม้“ให้ตายเถอะ เจ้าไม่เห็นสำนักสวรรค์เร้นลับของพวกเราอยู่ในสายตาเลยใช่ไหม!”“เรื่องนั้นไม่เกี่ยวข้องกันสักหน่อย”ฉินเฉายักไหล่ “ยิ่งไปกว่านั้น คนอื่นเขายังไม่ได้ถามเรื่องความลับของสำนักสวรรค์เร้นลับเลยสักคำ ทำไมเธอถึงยังอยากจะบอกอีกล่ะ?หรือว่าเธอจะเป็นคนทรยศของสำนักสวรรค์เร้นลับ?”“ไปตายซะ เจ้าน่ะสิที่เป็นคนทรยศของสำนักสวรรค์เร้นลับ!”“ขอโทษด้วย แต่ฉันไม่ใช่คนของสำนักสวรรค์เร้นลับมาตั้งแต่แรก”ฉินเฉาหัวเราะออกมา“เกลียด เกลียดชะมัด! เจ้าคนขี้เหร่ เจ้ากล้ามาล้อเล่นกับข้างั้นเหรอ!”“เฮ้ เธอคือคนนำทางของฉันนะ อย่าลืมหน้าที่ของตัวเองสิ”ฉินเฉากล่าวเตือน“หน้าที่ของข้าคือนำทางเจ้าไปสู่นรกต่างหาก!”สาวน้อยในอาภรณ์สีเหลืองตะโกนออกมาดังลั่น“เอ่อ อย่าทุ่มหินซ˺าใส่คนตกบ่อแบบนั้นสิ”“ฮึ่ม! จะไม่ตามข้ามาก็ตามใจเจ้า ข้าจะเดินต่อแล้ว”สาวน้อยในอาภรณ์สีเหลืองกัดฟันกรอด พร้อมกับสะบัดหน้าหนีไปเธอเดินเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวา ไม่ได้เดินไปทางปล่องภูเขาไฟอีกต่อไปแล้วแต่เปลี่ยนเส้นทางเดินไปทางอื่นแทน“เฮ้ๆๆ! ไ
