ม่ใช่ทางนี้เหรอ?”ฉินเฉาชี้นิ้วไปทางภูเขาไฟ แล้วเอ่ยถาม“หากเจ้าอยากไปนักก็เดินไปเอง ยังไงข้าก็จะเดินไปทางนี้!”สาวน้อยในอาภรณ์สีเหลืองพ่นลมหายใจออกมา แล้วไม่กล่าวอะไรออกมาอีก เธอยังคงก้าวเท้า เดินไปยังทิศทางของเธอเชี่ย เขาดันไปยั่วโมโหพี่สาวคนนี้เข้าซะแล้วฉินเฉานึกเสียใจขึ้นมา เมื่อครู่นี้เขาไม่น่าไปเถียงกับเธอเลยตอนนี้…………ดูเหมือนว่าเธอกำลังจะนำทางเขาลงไปในนรกจริงๆซะแล้วอามิตตาพุทธ…………..เขาได้แต่อวยพรให้กับตัวเองฉินเฉาไม่มีทางเลือกอื่น จำเป็นต้องเดินตามสาวน้อยคนนั้นต่อไปเรื่อยๆในขณะเดียวกัน มือขวาของเขาก็ได้ปลดปล่อยเปลวไฟออกมาทันใดนั้นคันธนูเพลิงสีแดงฉานก็ปรากฏอยู่ในมือของเขาสาวน้อยในอาภรณ์สีเหลืองเหลือบมองเขาด้วยแววตาเหยียดหยาม“กลัวนักหรือไง?”“เขาเรียกว่าเตรียมพร้อมต่างหาก”ฉินเฉาถลึงตาใส่สาวน้อยในอาภรณ์สีเหลืองคนนั้นทันที “พื้นฐานการฝึกตนของฉันไม่ได้สูงส่งอะไรมาก ยิ่งต้องมาเจอกับนางยักษ์ ที่หลอกให้ฉันเดินทางเข้ามาในสถานที่อันตราย ฉันก็เลยทำได้แค่ระมัดระวังตัวให้มากขึ้น เพราะกลัวว่าจะถูกทำร้ายเอา”“บัดซบ เจ้าน่ะสิที่เป็นนางยักษ์!”ดุจริงจริ๊งงง นี่คงจะเป็นนิสัยของผู้หญิงไปแล้ว“ขอโทษนะ ถึงฉันจะเป็นยักษ์ ก็จะต้องเป็นยักษ์ชาย อืม แบบนี้พวกเราก็ต้องคู่กันน่ะสิ”“เจ้าคนขี้เหร่! ใครมันจะอยากไปเป็นคู่กับเจ้า ฝันไปเถอะ ฝันให้ตายไปเลย!”“เฮ้ เธอไม่เคยฟังเรื่องโฉมงามกับเจ้าชายอสูรเหรอ? มันเร่าร้อ
