นมากเลยนะ”“อะไรกันนักกันหนาเนี่ย! หากเจ้ายังพูดจาเหลวไหลออกมาอีกทีข้าจะไล่เจ้าออกไปจากสำนักสวรรค์เร้นลับเดี๋ยวนี้แหละ ฮึ่ม! ข้าก็หลงคิดว่าเจ้าจะเป็นคนสันโดษ แต่ไม่คิดเลยว่าปากของเจ้าจะไม่ซื่อสัตย์ขนาดนี้!”“ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ว่าต้องขอบคุณเธอหรอกเหรอ?”ฉินเฉาเบ้ปาก กล่าวขึ้นมา “ฉันอยากจะอยู่อย่างสันโดษแท้ๆ แต่เธอดันมองฉันด้วยสายตาไม่พอใจอยู่เรื่อย”“เจ้าดูหน้าตาอันโหดเหี้ยมของเจ้าก่อนสิ ทำไมข้าถึงจะต้องมองเจ้าด้วยสายตาพอใจด้วย?”“เธอเลือกปฏิบัตินี่!”ฉินเฉายกมือขึ้นสัมผัสหน้าอกของตัวเองเบาๆ “ถึงฉันจะหน้าตาไม่ดี แต่ฉันก็เป็นคนที่อ่อนโยนมาก”“มาเถียงกับผู้หญิงแบบนี้เนี่ยนะ? นี่มันอ่อนโยนตรงไหน?”สาวน้อยในอาภรณ์สีเหลืองกล่าวถากถางในทันที “ข้าว่าจิตใจของเจ้ามันก็น่าเกลียดพอๆ กับหน้าตานั่นแหละ”“เพราะเธอจงใจทำให้จิตใจของฉันบิดเบี้ยวไปน่ะสิ”สีหน้าของฉินเฉาฉายชัดถึงความเจ็บปวด “โธ่ จิตใจอันบริสุทธิ์ผุดผ่องของฉัน กลับต้องมาถูกผู้หญิงร้ายกาจอย่างเธอมาทำร้ายซะได้”“เจ้าบังอาจหาว่าข้าร้ายกาจงั้นเหรอ!”“ทีเธอยังบอกว่าจิตใจของฉันน่าเกลียดได้เลย”“เฮ้ๆๆ! ข้าเป็นผู้หญิงนะ เจ้ายอมให้ข้าสักหน่อย แล้วมันจะตายไหม!”“ส่วนฉันก็เป็นคนหน้าตาไม่ดี เธอเห็นใจฉันสักหน่อย แล้วเธอจะอ้วนขึ้นหรือไง!”ต่างฝ่ายต่างถลึงตามองกันด้วยความโกรธจัด ไม่มีใครที่จะยอมเป็นฝ่ายละสายตาออกไปก่อนฉินเฉานั้นคิดในใจ เขานี่มันช่างโชคร้ายเกินไปแล้ว
