ังครั้งเดียว ข้าก็ลืมแล้ว”สาวน้อยในอาภรณ์สีเหลืองยักไหล่ “หากเจ้าไม่พูดซ˺า ข้าก็จำไม่ได้จริงๆ ว่าเจ้าเป็นใคร”“เจ้า!”หวังจิ่วอีรักษาสีหน้าสงบนิ่งไม่ได้อีกต่อไปแต่ว่าเขาไม่สามารถลงมือกำจัดสาวใช้ตัวน้อยของสำนักสวรรค์เร้นลับคนนี้ได้ ไม่อย่างนั้นเขาจะถูกมองว่าเป็นศัตรูกับสำนักสวรรค์เร้นลับในทันทีบัดซบ! ข้าจะปล่อยให้เจ้าเป็นบ้าไปก่อนก็แล้วกันรอให้ข้าเอาชนะอู๋ชิงเย่ได้เมื่อไหร่ ข้าจะมาสั่งสอนสาวน้อยคนนี้อีกทีเมื่อถึงเวลานั้น เจ้าจะได้รู้ว่าข้าร้ายกาจขนาดไหน!“เป้าหยู”ผู้คุ้มกันที่ติดตามหวังจิ่วอีมาด้วย เปิดปากพูดขึ้นมาคำเพียงสองคำง่ายๆ นี้ เขาพูดออกมาราวกับกำลังเรียกเก็บเงิน“ข้าคือศิษย์รุ่นที่หกของสำนักปีกเทวะ เย่อู๋เฉิน”ชายหนุ่มที่สวมเสื้อคลุมของสำนักปีกเทวะ และมีลักษณ์อันชั่วร้ายปรากฏขึ้นระหว่างคิ้วกล่าวออกมาเช่นกันคำพูดของเขาดูสุภาพเป็นอย่างยิ่ง แต่ฉินเฉาก็ยังค้นพบความร้ายกาจที่ซ่อนอยู่ในคำพูดนั้นศิษย์รุ่นที่หก โอ้ศิษย์ของสำนักใหญ่เหล่านี้ไม่ได้มีจำนวนมากนัก นั่นเป็นเพราะว่าพวกเขามีช่วงชีวิตที่ยาวนาน พื้นฐานการฝึกตนก็ยังล˺าลึกไม่เหมือนกับสำนักในยุคสมัยปัจจุบัน อย่างเฉินชิงนั้นอยู่ในรุ่นที่มากกว่า 30 แล้ว เนื่องจากแต่ละรุ่นมีช่วงชีวิตประมาณ 500 – 600 ปีมากกว่ามาตรฐานคือพันปี น้อยกว่ามาตรฐานคือร้อยปีแปดสำนักบรรพกาลนั้นคือสำนักหมื่นปีที่แท้จริง“ข้าชื่อว่าเฉินจุนอี้ มาจากศาลาปราบเซียน”ชายหน
