วน้อยในอาภรณ์สีเหลืองไม่ได้ผลักไสฉินเฉาออกไปอย่างที่เคยทำ นั่นอาจจะเป็นเพราะว่าเธอได้รับความช่วยเหลือมาจากฉินเฉา“เจ้าเพิ่งจะมาที่นี่เป็นครั้งแรก อาจจะยังไม่รู้กฎเกณฑ์บางอย่างส่วนคนอื่นๆ ล้วนแต่เป็นขาประจำของที่นี่กันทั้งนั้น”เธอหันไปมองคนอื่นๆ ที่อยู่บนเรือ แล้วกล่าวออกมา“ข้าคือผู้นำทางของที่นี่ มีหน้าที่ในการต้อนรับและนำทางพวกเจ้าเข้าสู่สำนักสวรรค์เร้นลับ แต่คนที่จะมาต้อนรับและนำทางในทุกครั้งไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นข้า พูดกันตามตรง ข้าเพิ่งจะมาเป็นผู้นำทางครั้งแรกในปีนี้ ข้าเคยพบคุณชายเย่และคุณชายหวังมาแล้ว ส่วนเจ้ากับเฉินจุนอี้ ข้าเพิ่งจะเคยพบเป็นครั้งแรก”“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณหนูที่มาช่วยนำทาง”ฉินเฉาประสานมืออีกครั้ง ไม่มีใครที่ตำหนิคนที่มีมารยาท ขอแค่สามารถข้ามผ่านทะเลสาบไปได้อย่างปลอดภัยก็เพียงพอแล้ว“ข้าต้องขอขอบคุณที่เจ้ามีน˺าใจช่วยชีวิตข้าเอาไว้ เพียงแต่ข้านั้นเป็นคนพูดจาตรงไปตรงมา จึงจำเป็นต้องพูดแบบนี้อย่างไม่มีทางเลือก”สาวน้อยคนนั้นกวาดตามองฉินเฉาอีกครั้ง แล้วกล่าวออกมา“รูปร่างหน้าตาของเจ้ามันดูโหดเหี้ยมเกินไปหน่อย ข้าเกรงว่าเจ้าอาจจะไม่เหมาะกับการประลองยุทธ์หาคู่”“ฉันไม่ได้คิดที่จะอาศัยรูปร่างหน้าตา เพื่อที่จะเอาชนะใจเจ้าสำนักอู๋”ฉินเฉาเห็นหวังจิ่วอีและคนอื่นๆ กำลังลอบหัวเราะเยาะ เขาก็พลันกำหมัดแน่น กล่าวออกมา“แต่ฉันจะอาศัยพลังของฉัน!”“เป็นแบบนั้นก็ดีแล้ว
