รดิอสูรช่างมันเถอะ จะต้องซื้อข้อมูลนี้ไปเพื่ออะไร?รอให้อู๋ชิงเย่และหวังจิ่วอีปะทะกันจริงๆ เขาก็สามารถเห็นมันได้อย่างชัดเจนอยู่ดีขอเพียงแค่เขารู้ เสี่ยวไป๋ก็จะสามารถรู้เรื่องนี้ผ่านทางกระแสจิตได้เช่นกันและเมื่อเสี่ยวไป๋รู้แล้ว ข้อมูลนี้ก็จะถูกดำเนินการให้คนในสำนักรู้ต่อ ๆ กันไปโอ้ ช่างเป็นวิธีที่ดีจริงๆดูเหมือนว่าเขาจะกลายเป็นคนที่มีหัวทางด้านเศรษฐศาสตร์ไปแล้ว อย่างน้อยก็ยังรู้ว่าควรจะประหยัดอดออมยังไงฉินเฉารู้สึกภูมิใจในสติปัญญาของเขาเหลือเกินแต่ในขณะที่นักพรตฮวาเจียนกำลังขายข้อมูลอยู่นั้น เรือลำเล็กลำหนึ่งก็ค่อยๆ พายเข้ามาใกล้ริมฝั่งศาลาอย่างช้าๆเรือที่ลอยอยู่ในทะเลสาบนี้ มีผู้หญิงคนหนึ่งเป็นคนพายมาเมื่อได้เห็นหน้าผู้หญิงคนนั้น ฉินเฉาก็พลันใจลอยไปเล็กน้อยผู้หญิงคนดังกล่าวสวมใส่อาภรณ์สีเหลือง ถึงแม้ว่าความสวยจะเทียบไม่ได้กับเฉินชิงและซวนหยวนอิงจี๋ แต่ก็ยังถือว่าเป็นคนที่สวยมากคนหนึ่งเหมือนกันรูปร่างของเธอนั้นเพรียวบางและยังดูสง่างามมาก เท้าของเธอกำลังเหยียบเรือลำเล็ก มือก็ถือไม้พายเอาไว้เรือลำเล็กที่อยู่ใต้ร่างของเธอนั้นดูปราดเปรียวราวกับมัจฉาที่กำลังแหวกว่ายในขณะเดียวกัน ริมฝีปากของเธอนั้นได้เปล่งเสียงร้องเพลงแนวบัลลาด เล่าขานนิทานออกมาอย่างช้าๆ“บนท้องฟ้าอันไกลห่าง หยุนเอ๋อไม่พบเจอคนรักของข้า บนทุ่งหญ้าอันกว้างไกล หยาดน˺าค้างไม่พบเจอชายที่ข้าพึงใจข้าเฝ้ารอคอยใครคนนั้น แต่เจ้ากลับไ
