ีไปไหน!”เสียงของไท่ซ่างเหล่าจวินดังก้องอยู่ในอากาศจากนั้นร่างของชายชราที่สวมชุดนักพรตเต๋าสีม่วง ถือแส้หางจามรีในมือ ได้ฉีกกราชากความว่างเปล่าออกมาเมื่อเขาเห็นฉินเฉาที่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ร่างกายก็เปล่งแสงสีแดงดวงตาแทบจะถลนออกมาเกลียดชังมันเหลือเกิน เกลียดชังจนเลือดไหลออกมาจากหัวใจแล้ว!ไอ้สารเลวนี่ มันกล้าเข้ามาถึงที่นี่!หนำซ˺ามันยังมาปล้นห้องกลั่นยาของเขาด้วย!ถึงอดทนได้ เขาก็จะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว!ดวงตาของไท่ซ่างเหล่าจวินจ้องมองเพียงแค่ฉินเฉาเท่านั้น ไม่ได้สังเกตเห็นร่างบอบบางที่อยู่ข้างๆ เลยแม้แต่น้อย“ขอโทษที คราวนี้ฉันมีแค่ตั๋วคู่เท่านั้น พาแกไปด้วยไม่ได้หรอก”ฉินเฉากล่าวออกมา แล้วอ้าปากหันไปทางไท่ซ่างเหล่าจวินที่กระโจนลงมาจากบนฟ้า“จงสลาย!”เสียงมังกรคำรามพลันระเบิดออกมาภายใต้สถานะของจิตมารผสานร่าง แสงสีแดงของเสียงมังกรคำรามได้พุ่งไปโจมตีร่างของไท่ซ่างเหล่าจวิน ซัดร่างของไท่ซ่างเหล่าจวินให้กระเด็นไปทันทีไท่ซ่างเหล่าจวินผู้น่าสงสาร ไม่ทันคาดคิดว่าฉินเฉาจะใช้กระบวนท่านี้ออกมาอย่างกะทันหัน ร่างของเขาได้กลายเป็นอุกกาบาต แล้วหายลับไปในเส้นขอบฟ้า“พวกเรารีบไปกันเถอะ”หลังจากที่ซัดไท่ซ่างเหล่าจวินจนกระเด็นไปแล้ว ฉินเฉาก็รีบคว้ามือเล็กๆ ของไห่ถงอีกครั้งเขาไม่มีเวลาเพียงพอที่จะให้ไห่ถงหลบไปอยู่ข้างๆ เขารีบหันหน้าไปยังทะเลเมฆ แล้วเปล่งเสียงคำรามออกมาทันที“จงสลาย!”ตู้ม!ทะเลเมฆระเบิดในทันที ก่อนที่จ