บทที่ 274 พายุกำลังมาเยือน
จางชุนหลานมองไปยังลูกชายสุดหัวแก้วหัวแหวนที่ดูมั่นอกมั่นใจ จึงได้พูดขึ้นอย่างปลาบปลื้ม
“โอ้ ลูกชายโตเป็นหนุ่มแล้ว”
“เอาอย่างนี้แล้วกัน เพื่อเป็นการฉลองที่ลูกชายทำผลงานให้กับบริษัทเฝิงของเรา เราจะออกไปทานข้าวเที่ยงกันดีไหม?”
เมื่อเฝิงเว๋ยเห็นว่าผู้เป็นแม่สนับสนุนอย่างนี้ ดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย
“แม่ แม่แสนดีที่สุดเลย”
“แม่รักผมเสมอ!”
เมื่อเห็นดังนั้น จางชุนหลานก็ยิ้มสดใสราวกับดอกเบญจมาศบาน
เธอหัวเราะแล้วใช้ศอกกระทุ้งสามีที่อยู่ด้านข้างเบา ๆ
ในใจเฝิงต้าลู่รู้ดีว่า นี่คือโอกาสที่ภรรยามอบให้เขา เพื่อให้เขาได้ซ่อมแซมความสัมพันธ์ระหว่างเขาและลูกชาย
ดังนั้น เขาจึงแกล้งกระแอมออกมาสองครั้ง ก่อนทำทีเหมือนกับว่าพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจ
“อืม ก็ควรจะฉลองกันสักหน่อยจริง ๆ นั่นแหละ”
เมื่อได้ยินผู้เป็นพ่อพูดประโยคนี้ เฝิงเว๋ยก็รู้สึกดีใจและตื่นเต้นขึ้นมาทันที
ทั้งตระกูลเฝิงในเวลานี้เต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งความสุข
และพวกเขายังไม่รู้ว่าพายุลูกใหญ่กำลังพัดเข้ามาที่ตระกูลเฝิง หรือแม้แต่ทั้งบริษัทเฝิงอย่างช้า ๆ
อีกด้านหนึ่ง บนเก้าอี้ยาวข้างสวนสมุนไพรของเมืองจิน
ขณะนี้ หลินเหม่ยเสวี่ยกำลังนำหลักฐานที่เพิ่งบันทึกไว้ รวมกับหลักฐานการกระทำผิดของบริษัทเฝิงที่รวบรวมไว้ก่อนหน้านี้ จัดเรียงออกเป็นสองชุด
ชุดหนึ่งส่งให้ทนายความของเธอ เพื่อใช้ในการเตรียมร่างคำฟ้อง และเตรียมการส
