รรค์จำนวนมากมายที่แอบตามเกี้ยวพาอยู่ลับๆ แต่ทว่าอวี้ทู่ก็ไม่เคยชายตามองใครเลยแม้แต่คนเดียวเรื่องนี้ทำให้จางอี้หลงโกรธมาก และรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาแต่แล้วเขาก็นึกขึ้นมาได้ว่า เขายังมีศิษย์น้องผู้น่ารักอยู่อีกคนศิษย์น้องไห่ถงคนนี้นับว่าเป็นสาวงามคนหนึ่ง แต่เป็นเพราะว่าเธอต้องแต่งกายเป็นผู้ชาย มันจึงได้บดบังความงามของเธอไปหึๆ เขาจะขุดคุ้ยความงดงามของเธอขึ้นมาเองในที่สุดเขาก็มีโอกาสระบายอารมณ์เสียที เมื่อมีครั้งแรกแล้ว ครั้งที่สองก็จะต้องตามมาหลังจากนี้ จางอี้หลงก็สามารถพูดออกมาได้อย่างมั่นใจแล้วว่าเขาคือผู้ชายที่เข้มแข็งขนาดไหนจากนั้นเขาก็จะได้มีความสุขในทุกๆ วัน ฮี่ๆๆเมื่อคิดได้แบบนั้น จางอี้หลงก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุขยิ้มเข้าไป ยิ้มเข้าไป!ฝ่ามือของไห่ถงสั่นสะท้าน เธอจะทำให้เขายิ้มไม่ออกเดี๋ยวนี้แหละจากอี้หลงเดินเข้ามาอยู่ข้างกายไห่ถงอย่างรวดเร็ว เขายื่นมือข้างหนึ่งออกมาคว้ากางเกงของไห่ถงเจ้าหมอนี่ใจร้อนซะจริง!ไห่ถงเตรียมพร้อมที่จะลงมือ แต่ทันใดนั้นเอง เสียงตะโกนก้องกลับดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน“เพ่ย! นี่มันกลางวันแสกๆ จางอี้หลง เจ้าคิดจะทำอะไร!”ทันทีที่ได้ยินเสียงนี้ ทั้งเด็กหนุ่มและเด็กสาวต่างสะดุ้งเฮือกทันทีแล้วรีบก้าวถอยหลัง หันไปจ้องมองที่มาของเสียงนั้นพวกเขาเห็นไท่ซ่างเหล่าจวินในชุดนักพรตเต๋าสีม่วง ถือแส้หางจามรีเอาไว้ในมือยืนอยู่ตรงนั้น เขากำลังเป่าหนวดเคราบนมุมปากด้วยท่าทีองอาจส
