ว เดินตรงไปที่ประตูแต่ในขณะนั้นเอง ฉินเฉากลับสัมผัสได้ว่ามีใครบางคนกำลังเดินเข้ามาใกล้เขารีบยื่นมือออกไปคว้ามือของไห่ถงเชี่ย ทำไมมือของเด็กคนนี้ถึงได้นุ่มขนาดนี้ล่ะ?เซียนบนสวรรค์ดูแลตัวเองดีขนาดนี้เชียวเหรอ?“เจ้า……..”ไห่ถงเลิกคิ้วขึ้น ก่อนที่จะทำท่าตวาดใส่ฉินเฉาด้วยความโมโหแต่ฉินเฉานั้นเคลื่อนไหวได้รวดเร็วกว่า เขารีบยื่นมือไปปิดปากของไห่ถงเอาไว้“ชู่ว มีคนจากข้างนอกกำลังเดินเข้ามา”ฉินเฉาส่งกระแสจิตบอกไห่ถงทันทีดวงตาที่คมปลาบของไห่ถงกลอกตามองไปรอบๆ ดูเหมือนว่าเธอจะได้ยินเสียงดังจากข้างนอกแล้วถึงแม้ว่าคนคนนั้นจะจงใจยับยั้งกลิ่นอายของตัวเอง แต่ก็ไม่สามารถหลบหนีไปจากประสาทสัมผัสของฉินเฉาพื้นฐานการฝึกตนของไห่ถงยังอยู่ในขั้นเซียนปฐพีระดับสุดท้ายเธอจึงรับรู้ถึงกลิ่นอายนี้ได้ทีหลังหยดเหงื่อผุดขึ้นมาทันทีนี่คือกลิ่นอายของศิษย์พี่เขาเข้ามาทำอะไรในห้องของเธอ?ในขณะที่กำลังคาดเดาอยู่นั้น จู่ๆ เม็ดยาขนาดเล็กก็กลิ้งผ่านเข้ามาใต้ประตูไห่ถงขมวดคิ้วจ้องมองยาเม็ดนั้น ก่อนที่จะหน้าเปลี่ยนสีไปในทันทียาเม็ดนี้มัน……………บึ้ม! ยาเม็ดนั้นพลันระเบิดอย่างเงียบเชียบทันใดนั้นเอง ควันสีขาวโพลนก็ปะทุไปทั่วห้องของเธอฉินเฉารู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมา เขาจึงรีบกลั้นหายใจอย่างรวดเร็วไห่ถงเองก็กลั้นหายใจเช่นกัน เพราะเธอตระหนักได้ถึงความไม่ชอบมาพากลมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้นี่คือเม็ดยากำหนัด หากมีใครสูดดมควันที่มันปลดปล่อยออกม
