าแม้แต่เพียงเล็กน้อย คนคนนั้นจะเหมือนกับสัตว์ที่อยู่ในช่วงติดสัดปลดปล่อยสัญชาตญาณทางเพศของตัวเองออกมาอย่างเต็มที่ไอ้จางอี้หลงผู้สมควรตาย!ใช้ของพรรค์นี้มาจัดการท่านป้าคนนี้งั้นเหรอ!หากเจอมันเมื่อไหร่ เธอจะต้องถลกหนังของมันออกมาแน่นอน!ไห่ถงนึกอยากจะกัดฉินเฉา แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่ากรงเล็บของชายคนนี้แข็งแกร่งเหมือนกับเหล็ก เธอจึงเลิกล้มความคิดนั้นไปเธอช้อนนัยน์ตาคู่สวยจ้องมองฉินเฉา ส่งสัญญาณบอกฉินเฉาให้ปล่อยเธอ แล้วเข้ามาหลบซ่อนตัวดูเหมือนว่าฉินเฉาจะเข้าใจ เขาพยักหน้ารับเขาปล่อยไห่ถง ไห่ถงจึงเปิดจักรวาลในแขนเสื้อออกมา และรอคอยให้ฉินเฉาเข้ามาข้างในแต่ทันใดนั้นเอง ฉินเฉากลับกระโดด ยกเท้าขึ้นเตะประตูที่กำลังปิดอยู่อย่างกะทันหันแทนประตูไม้ลอยลิ่วออกไป ปัง! บานประตูกระแทกแสกหน้าของจางอี้หลงที่กำลังหมอบอยู่หน้าประตู ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของไห่ถงตู้ม!“ไอ้เวรเอ๊ย!”ฟันซี่หน้าทั้งสองซี่ของจางอี้หลงกระเด็นหลุดออกไป เลือดพลันไหลทะลักออกมา เขายกมือขึ้นมาปิดปาก ก้าวถอยหลัง แล้วจ้องมองคนสองคนที่อยู่ในห้องด้วยสายตาอาฆาตแค้น“เจ้า เจ้าบังอาจโจมตีศิษย์พี่งั้นเหรอ! สวรรค์! เจ้าแอบซ่อนผู้ชายเอาไว้ในห้อง! ดีมาก ไห่ถง คราวนี้เจ้าตายแน่!”จากนั้น เขาก็ยกเท้าวิ่งหนีไปทันที“อย่าปล่อยให้มันหนีไปได้นะ!”ไห่ถงกระทืบเท้า ตะโกนออกมาอย่างรวดเร็ว“ข้าบอกให้เจ้าซ่อนตัว แล้วเจ้าจะเตะประตูทำไม!”“อ้าว? นายไม่ได้บอกให้ฉันไปอัดไ
