ล้วยังเห็นว่าเจ้าทำตัวเกียจคร้านอีก เจ้าระวังวิญญาณเซียนของตัวเองเอาไว้ได้เลย”จากนั้นไท่ซ่างเหล่าจวินก็ตวาดออกมา“ไปเอาเม็ดยาก่อกำเนิดปราณมาให้ข้า!”“ครับ อาจารย์”รอบด้านมียาอายุวัฒนะอยู่จำนวนมากมาย ไท่ซ่างเหล่าจวินนั้นจำไม่ได้ว่าเป็นอันไหนงานเหล่านี้ แน่นอนว่าจะต้องเป็นหน้าที่ของไห่ถงเธอรีบไปหยิบขวดน˺าเต้าออกมาจากชั้นวางด้านหลัง แล้วส่งมันให้กับอาจารย์ของเธอ“อาจารย์จะไปแล้ว เจ้าไปดูเตาหลอมยาเถอะ”“ขอข้าส่งอาจารย์”ไห่ถงรีบเดินออกไปส่งอาจารย์ของเธอข้างนอกด้วยความนอบน้อมหลังจากที่รอให้ไท่ซ่างเหล่าจวินเดินจากไปไกลแล้ว เธอก็กล่าวขึ้นมา“หน็อย หากไปส่งอาจารย์ลงสู่ปรโลกได้ก็คงจะดี!”จากนั้นเธอก็สะบัดแขนเสื้อ เพื่อให้ฉินเฉาที่อยู่ด้านในออกมาออกข้างนอกเงาดำบินลงมาสู่พื้นดิน ฉินเฉาก้าวเดินออกมาจากเงานั้น แล้วมองดูเด็กกลั่นยาที่อยู่ตรงหน้าอย่างละเอียด“เจ้าจะมองข้าด้วยสายตาแปลกๆ แบบนั้นทำไม?”ไห่ถงรีบยกมือขึ้นกอดอก “เจ้ากำลังทำให้ข้ารู้สึกไม่ดีนะ เฮ้! เจ้าทำอะไรของเจ้าเนี่ย!”“ไม่มีอะไรหรอก แต่อย่าเรียกฉันว่า เฮ้ จะได้ไหม? มันหยาบคายนะ”“งั้นจะให้เรียกเจ้าว่าอะไร? คนลอบโจมตีที่น่ารังเกียจหรือไง?”“พวกเราสองคนตกลงกันแล้วนี่ นายจะจำเรื่องแบบนั้นไปทำไม?นายก็เป็นคนไม่ดีเหมือนกันนั่นแหละ”“ฮึ่ม เจ้าความจำดีไม่เลวเลยนี่ ก็ได้ งั้นจะให้ข้าเรียกเจ้าว่าอะไรล่ะ?”“แซ่ของฉันคือซือ ชื่อของฉันคือฝู่”“โอ้? ซือฝู่เหรอ
