ก็เหมือนกับสายน˺าที่ไหลออกไป มาเร็ว เจ้ามาอยู่ในแขนเสื้อของข้าสิ”หลังจากที่พูดจบ ไห่ถงก็เก็บเม็ดยากระดูกมังกรกลับเข้าไป แล้วเปิดแขนเสื้อให้ฉินเฉาอีกครั้ง“นี่………….ไม่เข้าไปไม่ได้เหรอ?”อยู่ในแขนเสื้อของคนอื่นตลอดเวลาแบบนี้ ทำให้ฉินเฉารู้สึกไม่สบายใจเท่าไหร่นัก“ถ้าไม่ชอบจะไม่เข้ามาก็ได้นะ เพราะข้าก็ขี้เกียจขโมยสมุนไพรให้เจ้าเหมือนกัน”ไห่ถงกลอกตามองเพดาน แล้วบ่นพึมพำออกมา“เข้าสิ! ใครบอกว่าจะไม่เข้าล่ะ? ฉันบอกแล้วไง ว่าฉันแน่ใจแล้ว!”ฉินเฉาโพล่งออกมา ก่อนที่จะเปลี่ยนร่างเป็นควันดำ บินเข้าไปอยู่ในแขนเสื้อของไห่ถงไห่ถงตบแขนเสื้อของตัวเองทันที“ฮิๆ เจ้าเด็กอวดดี หลังจากนี้อย่ามารังแกข้าอีกล่ะ ไม่อย่างนั้นข้าจะทำให้เจ้าต้องขมขื่นทุกข์ทรมานอยู่ในแขนเสื้อของข้าซะเลย ฮิๆ ไปกันเถอะ ห้ามส่งเสียงออกมาล่ะ”จากนั้นไห่ถงก็ก้าวเท้าออกไปจากห้องหลอมยาฉินเฉาที่ถูกแกว่งไกวจนตัวสั่นไปมาอยู่ในแขนเสื้อของเธอ กำลังรู้สึกปั่นป่วนอยู่ในใจโอ้ เขาจะต้องอดทนเอาไว้เพื่อจิ่วเทียนเซียนเฟยแต่ภายในแขนเสื้อของเด็กคนนี้มีกลิ่นหอมอยู่ได้ยังไง?เจ้าหมอนี่ใช้ยาอายุวัฒนะเพิ่มกลิ่นหอมหรือเปล่า?ผู้ชายร่างใหญ่เหรอ? หึๆ ………….ถึงแม้ว่าไห่ถงจะห้อยหยกแขวนเพื่อปกปิดกลิ่นบนร่างกายเอาไว้แต่เนื่องจากนี่เป็นเสื้อผ้าที่เธอสวมใส่มานาน จึงมีกลิ่นกายของเธอติดมาด้วยฉินเฉาที่อยู่ในแขนเสื้อจึงได้กลิ่นนั้นอย่างชัดเจนดังนั้นเขาจึงแอบคิดดูถูกชายผู้ม
