ไห่ถงนั้นมีนิสัยเป็นเอกลักษณ์มาก เมื่อถูกต่อว่าแบบนี้ ฉินเฉาก็เริ่มรู้สึกละอายใจขึ้นมา“เอาน่า ไห่ถงเพื่อนยาก มันเป็นความผิดของฉันเอง ขอโทษได้ไหมล่ะ?”ฉินเฉายักไหล่“เพื่อนยาก [1] ? เพื่อนยากคืออะไร?”หญิงสาวในชุดสีเขียวเอียงศีรษะ จ้องมองฉินเฉาด้วยความงุนงงเอ่อ คำคำนี้มันมีความหมายแฝงด้วยแฮะแต่ถ้าบอกความหมายแฝงนั้นไป เด็กหนุ่มในชุดเขียวคนนี้ได้ระเบิดอารมณ์แน่นอน“มันก็คือสหายที่มีเป้าหมายเดียวกันยังไงล่ะ”“ฝันไปเถอะ ใครจะเป็นสหายที่มีเป้าหมายเดียวกันกับเจ้า! เจ้าคนน่ารังเกียจที่มาลอบโจมตีข้า!”ไห่ถงต่อว่าด้วยความไม่พอใจผู้ชายคนนี้ให้อภัยไม่ได้จริงๆ!“เอาล่ะ สหายไห่ถง ตอนนี้นายต้องใส่ใจกับตำแหน่งของนายสักหน่อยนะ”ฉินเฉาถือกระบี่เล่มขาว จ่อเข้าที่ลำคอของไห่ถงเบาๆ“ฉันทำให้นายพอใจด้วยการถามชื่อของนายไปแล้ว และตอนนี้ถ้าหากนายไม่ทำให้ฉันพอใจบ้าง นายก็เตรียมตัวตายได้เลย”“หา! เจ้านี่มันชั่วช้าจริงๆ ลอบโจมตีข้า แล้วยังมาทำวางท่าอวดดีใส่ข้าอีก!”ดวงตาคู่โตของไห่ถงพลันเบิกกว้างจ้องมองฉินเฉา แล้วกล่าวด้วยความเกลียดชัง“ตอนนี้เจ้าจะมาขอความช่วยเหลือจากข้าไม่ใช่หรือไง? หากมีฝีมือนักก็ฆ่าข้าเลยสิ”เธอกล่าวออกมา พลางบิดคอ เผยกระดูกไหปลาร้าอันขาวผ่องให้ฉินเฉาเห็นฉินเฉาอยากจะเลียมันเหลือเกินเชี่ย เขารีบก้าวเท้าซ้ายมาเหยียบเท้าขวาของตัวเองเอาไว้อย่างรวดเร็วนี่เขากำลังคิดอะไรอยู่?เขากำลังคิดเรื่องลามกกับเด็กหนุ่ม
