ทักษ์ที่ฮัวเหนียงได้คัดเลือกเข้ามา แต่ฉินเฉานั้นเคยเห็นข้อมูลของเขาในบัญชีรายชื่อมาก่อน จึงได้เขียนชื่อเขาลงไปมีผู้พิทักษ์แบบนี้ เรื่องกฎหมายของเมืองไท่กู่ก็ไร้ความกังวลไปด้วย“พวกเจ้าคิดจะทำอะไร? พวกเจ้าจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ ข้าคือคุณชายของสำนักสวรรค์เร้นลับ พวกเจ้าคิดจะยั่วยุงั้นเหรอ!”“เฮ้ เข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า คนที่กำลังยั่วยุก็คือนายต่างหาก”ฉินเฉาจ้องมองอู๋ชิงชิวที่ถูกเหล่าผู้พิทักษ์ลากตัวออกไป แล้วเบ้ปาก กล่าวขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ทันทีที่เห็นคุณชายผู้เย่อหยิ่งถูกลากตัวออกไป เหล่าพ่อค้าแม่ขายก็พากันร้องเฮด้วยความยินดีชาวเมืองไท่กู่เกลียดชังคนประเภทนี้เป็นที่สุด ตอนที่อยู่ภายใต้การปกครองของเจ้าเมืองคนก่อน คนเหล่านี้ต่างพากันเข้ามาอาละวาดในเมืองไท่กู่อยู่บ่อยครั้งแต่เมื่อฉินเฉามาอยู่ที่นี่ คนเหล่านี้ก็หายหน้าไปรอจนกระทั่งอู๋ชิงชิวถูกผู้พิทักษ์พาตัวออกไปจากเมืองไท่กู่ ฉินเฉาจึงปล่อยมือจากหญิงสาวที่สวมเสื้อคลุมทันทีที่เขาเอานิ้วลง ร่างของหญิงสาวคนนั้นก็หายไปในชั่วพริบตา“เธอไปไหนแล้ว!”เจียงลั่วจูสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายของผู้หญิงคนนั้นได้หายไปอย่างสมบูรณ์ เธอจึงอดถามขึ้นมาอย่างอดไม่ได้แต่ในขณะนั้นเอง ฉินเฉาได้ยื่นมือไปรวบเอวของจิ่วเทียนเซียนเฟยให้เข้ามาใกล้ ก่อนที่เขาจะหันหลัง เหยียดนิ้วสองนิ้วขึ้นมากันเอาไว้เหนือศีรษะขวับ!ฝ่ามือหนึ่งถูกคว้าเอาไว้ระหว่างสองนิ้วนั้นร่างของชิงเฟิงปรากฏตัวขึ้
