แล้วหัวเราะคิกคักออกมา เธอผละตัวออกมาจากอ้อมแขนของฉินเฉา แล้ววิ่งไปยังอีกฝั่งของถนน“มานี่สิ วิ่งตามข้ามา ถ้าเจ้าจับข้าได้ ข้าก็จะบอกเจ้า แต่ว่าห้ามใช้วิชาใดๆ และพลังในการฝึกตนนะ!”จากนั้นเธอก็หมุนตัว สะบัดกระโปรงสีขาวให้พลิ้วไสว แล้วเหยียบรองเท้าลายดอกไม้วิ่งหนีไปทันทีสิ่งที่หลงเหลืออยู่ตรงหน้าของทุกคน คือเงาอันงดงามและติดตรึงใจอย่างที่ไม่สามารถลบออกไปได้“ได้เลย ดูซิว่าวันนี้บิดาจะจับตัวเธอได้ยังไง!”ฉินเฉาก้าวเท้า วิ่งไล่ตามไปบนถนนส่วนเจียงลั่วจูนั้นยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมด้วยความตะลึงงัน จ้องมองดูทั้งสองคนที่ค่อยๆ หายลับไปคุณหนูของข้า คุณธรรมของท่านได้สูญหายไปจนหมดสิ้นแล้วท่านคือสาวงามอันดับหนึ่งแห่งสวรรค์นะคะ ท่านจะทำตัวเหมือนกับเด็กสาวตัวเล็กๆ ได้ยังไง?หากเรื่องนี้เกิดขึ้นบนสวรรค์ ลูกตาของเหล่าเซียนที่แอบรักแอบชอบท่านจะไม่ถลนลงมาหรอกเหรอ?คุณหนู แม้ว่าท่านจะลงมายังโลกมนุษย์แล้ว แต่ท่านก็ยังเป็นจิ่วเทียนเซียนเฟยอยู่นะคะไม่ว่าใครก็ใช้ชื่อนี้ไม่ได้ มีเพียงแค่ท่านคนเดียวเท่านั้นคุณหนูของข้า…………..จริงสิ…………“คุณหนู รอข้าด้วย!”เจียงลั่วจูรู้สึกตัวแล้วว่าเธอถูกทิ้งเอาไว้ เธอรีบก้าวเท้า วิ่งไล่ตามทั้งสองคนไปยังทิศทางที่พวกเขาวิ่งไล่กันไปทันทีภายใต้แสงอาทิตย์อัสดงของเมืองไท่กู่ ที่สาดแสงทอลงมายังร่างที่กำลังวิ่งไล่ตามกันไปฉินเฉาจ้องมองเรือนร่างอันบอบบางของจิ่วเทียนเซียนเฟย พลางแอบคิดในใจว่า
