เข้ามาจากด้านข้าง และกดลงไปบนมือของฉินเฉา“ช้าก่อน”เสียงนี้ทำให้ฉินเฉากลับมามีสติอีกครั้ง เขาหันหน้าไปมองทันทีและเห็นชายหนุ่มรูปงามที่แต่งกายอย่างสง่างามคล้ายกับนักปราชญ์กำลังยืนถือพัดหยกขาวกดลงบนมือของเขาด้านหลังของชายคนนั้นมีร่างของคนอีกคนหนึ่งที่สวมเสื้อคลุมปิดบังทั่วทั้งร่างกาย ทำให้แยกชายหญิงไม่ได้ เพราะมองไม่เห็นใบหน้าค่าตาและสรีระยิ่งไปกว่านั้นไอพลังของคนคนนี้ยังแผ่วบางมาก จึงทำให้มองไม่เห็นระดับความลึกล˺าของพลัง“เฮ้ สหาย ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย?”ฉินเฉาคิดในใจว่า สองคนนี้โผล่มาจากไหน?“หึๆ ในเมื่อน้องชายไม่มีเงิน งั้นก็ให้ข้าจ่ายเงินค่าปิ่นหยกขาวอันนั้นเองดีกว่า”ชายที่ดูเหมือนนักปราชญ์คนนั้นคลี่ยิ้มที่ดูร้ายกาจ แล้วกล่าวออกมา“ปิ่นหยกขาวเข้าคู่กันกับพัดหยกขาวของข้ามาก เจ้าของร้าน ข้าจะซื้อมันในราคาสองเท่าเพื่อคุณหนูคนนี้เอง”สิ้นเสียง สหายคนนั้นก็จ้องมองจิ่วเทียนเซียนเฟยด้วยสายตาอันทรงเสน่ห์ฉินเฉาขมวดคิ้วมุ่นทันที ทำท่าจะพูดออกมาฝ่ายเจียงลั่วจูนั้นกระทืบเท้า ราวกับว่าสาวน้อยคนนี้คิดที่จะลงมือแล้วแต่จิ่วเทียนเซียนเฟยกลับโบกมือเบาๆ คว้าทั้งสองคนเอาไว้ แล้วส่ายหน้าให้กับพวกเขาดวงตาของนักปราชญ์เปล่งประกายขึ้นในทันที หรือว่าสาวสวยคนนี้จะสนใจเขาเข้าแล้ว?แบบนั้นก็ดีน่ะสิ ผู้หญิงคนนี้คงจะหวั่นไหวไปกับความหล่อเหลาและฐานะของเขาสินะกล่าวกันตามตรง เขาได้พบเจอสาวสวยมาก็มาก แม้แต่หญิงรับใช้ที่อย