จะเป็นเฮอร์คิวลิส แต่คราวนี้เจ้าก็จะต้องถูกทับตายอย่างแน่นอน!”“วิญญาณแต่ละดวงหนักถึงหนึ่งพันจินเชียวเหรอ…………..”ศิษย์นิกายหลัวซาที่อยู่ด้านหลังหานหยู่เจ๋อนั้นพูดอะไรไม่ออก“พระเจ้า! ถ้าพูดตามหลักการในปัจจุบัน ภูเขาวิญญาณลูกนั้นก็หนักเกือบล้านตันเลยน่ะสิ! โอ้ พระเจ้า! ถ้าเป็นฉัน ฉันจะต้องถูกบดเป็นเนื้อบดแน่!”“พูดอะไรไร้สาระ”ศิษย์ที่อยู่ข้างๆ ยกเท้าขึ้นมาเตะเขา “เด็กเหลือขออย่างนาย จะมาเทียบกับท่านประมุขได้ยังไง!”“ใช่ นายคงจะลืมกินยา ก่อนที่จะออกมาข้างนอกล่ะสิ!”ศิษย์อีกคนที่อยู่ข้างๆ ทนฟังไม่ได้อีกต่อไป เขาต้องลุกขึ้นมาต่อว่า“โอ้ จริงด้วย”ศิษย์ที่พูดจาไม่คิดคนก่อนหน้านี้ยกมือขึ้นเกาหัว “ฉันพลาดไปหน่อย ฉันลืมคิดไปเลยว่าประมุขของพวกเรามีพลังแกร่งกล้า กับอีแค่หินเองซวยก้อนเดียว ทำอะไรเขาไม่ได้หรอก”“ผู้อาวุโสหาน ท่านคิดเห็นว่ายังไงบ้าง?”ศิษย์ที่ดูค่อนข้างฉลาดหันมาเอ่ยถามหานหยู่เจ๋อ“ข้าเชื่อมั่นในตัวสหายฉิน”หานหยู่เจ๋อประสานมือเอาไว้ด้วยกัน แล้วยืนนิ่ง “หากถูกภูเขาวิญญาณลูกนั้นมาบดขยี้ได้ เขาก็คงจะไม่ใช่ฉินเฉาผู้ดูหมิ่นใต้หล้าคนนั้น”“เห็นไหมเล่า? ผู้อาวุโสหานยังพูดแบบนั้นออกมาเลย”ศิษย์คนนั้นได้โอกาสสั่งสอนสหายของตัวเอง“เพราะเขาเป็นคู่เกย์กับลูกพี่ของพวกเราน่ะสิ”“ฮี่ๆ เป็นคู่เกย์กันไปตลอดชีวิตเลย”หานหยู่เจ๋อเหงื่อตกทันทีศิษย์นิกายหลัวซาเหล่านี้ ถึงแม้ว่าจะเป็นผู้ฝึกตน แต่เป็นเพราะพวกเขาเคยใช