ีดำปรากฏขึ้นทั่วร่าง นัยน์ตาสีแดงกำลังจับจ้องที่ใบหน้าของเซียวเหว่ยอย่างเย็นชา“ดูนั่นสิ ท่านประมุขออกมาแล้ว!”“ฮ่าๆๆ ท่านประมุขจงเจริญ ยิ่งใหญ่คับฟ้าดิน!”ศิษย์นิกายหลัวซาต่างยิ้มแย้มออกมาทันทีและเมื่อหันหน้ามองไปทางศิษย์สำนักไท่ยีดูอีกที สีหน้าของทุกคนต่างแสดงความเจ็บปวดออกมากันทั้งนั้น“สวรรค์ ภูเขาที่หนักมากขนาดนั้น กลับถูกยกขึ้นมาได้เนี่ยนะ!”“ฉินเฉา…………ยังเป็นมนุษย์อยู่อีกเหรอ?”“ปะ ปล่อยให้ข้าหนีไปเถอะ…………”แข้งขาของศิษย์หลายคนพลันอ่อนแรงเมื่อเทียบกับความยิ่งใหญ่ที่ไม่มีใครในฟ้าดินเทียบเทียมได้ของฉินเฉา แรงกดดันของเซียวเหว่ยจะนับว่าเป็นอะไรได้?เขาเป็นเพียงแค่เด็กชัดๆ!เมื่อเห็นว่าอรหันต์ของฉินเฉาสามารถยกเขาเวทย์วิญญาณอนันต์ของตนได้ เซียวเหว่ยก็พลันตะลึงงันไปด้วยในไม่ช้า เขาก็ร้องลั่นออกมาด้วยความตกใจ“ปะ เป็นไปได้ยังไง! เขาเวทย์วิญญาณอนันต์ของข้าหนักหนึ่งแสนจินเชียวนะ! เด็กอย่างเจ้าจะยกมันขึ้นมาได้ยังไง? ไม่มีทาง!”“ตาแก่อย่างแกคงจะไม่รู้สินะว่าหลี่หนิงคืออะไร”ฉินเฉากล่าวออกมา ทันใดนั้นเองอรหันต์ร่างทองคำได้สะบัดเอวคำรามลั่น แล้วเหวี่ยงเขาเวทย์วิญญาณอนันต์ขึ้นไปบนอากาศ“หลังจากนี้แกจะได้อึ้งยิ่งกว่าเดิม ระเบิดไปซะ ฝ่ามือวัชระพิฆาต!”หลังจากที่ถูกโยนขึ้นไปบนอากาศ เขาเวทย์วิญญาณอนันต์ที่มีน˺าหนักถึงล้านตันได้ลอยละลิ่วไปไกลหลายสิบเมตร แล้วตกลงมาในทันทีในยามที่มันตกลงมาช่างดูน่ากลัวมากราวกั
