ก็บที่บริษัทแล้ว ปลอดภัยกว่า”
“บริษัทของเรามีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เข้มงวดขนาดนี้ คราวนี้สัญญาของเราไม่มีทางหายแน่ๆ!”
เฝิงต้าลู่ยังอยากจะพูดอะไรอีก แต่เฝิงเว๋ยชี้ไปยังโทรศัพท์ของเขาแล้วห้ามไว้
เดิมทีเฝิงต้าลู่จะถามถึงเรื่องสัญญาอีกครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาด
แต่เมื่อเห็นว่าลูกชายมีธุระต้องจัดการ บวกกับเรื่องเมื่อครู่ที่ได้ยินมา ซึ่งดูเหมือนจะเป็นเรื่องขัดแย้งทางธุรกิจ จึงได้โบกมือเป็นสัญญาณให้เขาพูดต่อไป
เฝิงเว๋ยเห็นดังนั้นก็ยิ่งมีความกล้ามากขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพูดกับหลินเหม่ยเสวี่ยที่ปลายสายทันที
“พอได้แล้วคุณหนูหลิน”
“ผมเคยโดนคุณหลอกมาครั้งหนึ่งแล้ว ครั้งนี้ผมจะไม่ยอมให้คุณหลอกอีกเด็ดขาด”
“เรื่องนี้ไม่ต้องพูดถึงหานชิงอวี่เลย ต่อให้คุณไปหาเจ้าที่เจ้าทางที่ไหน ผมก็ไม่มีทางให้โอกาสคุณได้หันหลังกลับมาได้อีกเด็ดขาด!”
“อ้อ ใช่แล้วคุณหลิน ผมจะบอกอะไรคุณสักอย่าง”
“ที่ผมส่งอุปกรณ์ที่หมดอายุการใช้งานแล้วให้พวกคุณก็เพื่อให้แน่ใจว่าคุณจะไม่เปลี่ยนใจ แล้วก็เป็นอย่างที่คาดไว้จริง ๆ สุดท้ายคุณก็เล่นไม่ซื่อ เรื่องนี้ก็เลยได้ใช้ประโยชน์เลยเห็นไหม?”
เฝิงเว๋ยพูดไปก็หัวเราะเยาะหลินเหม่ยเสวี่ยที่ปลายสายไปด้วย
แต่หลินเหม่ยเสวี่ยก็รู้ดีว่า แม้วันนั้นเธอจะตกลงทำตามเงื่อนไขของเฝิงเว๋ยจริง ๆ เขาก็คงไม่มีวันที่จะให้อุปกรณ์ที่มีคุณภาพตามมาตรฐานแก่เธออยู่ดี
พอคิดถึงตรงนี้ หลินเหม่ย
