เช่นนี้ ทำให้เซียวเหว่ยเลือดขึ้นหน้าไอ้เด็กเวร คิดว่าสำนักไท่ยีไม่มีใครอยู่แล้วใช่ไหม!เซียวเหว่ยเป็นผู้ที่มีชื่อเสียงเลื่องลือมาหลายพันปี แต่กลับปกครองคนรุ่นหลังไม่ได้“ในเมื่อเป็นแบบนี้ เจ้าก็จงตายไปซะ!”หลังจากที่พูดจบ เซียวเหว่ยได้โยนอาร์ติแฟคที่เขาฝึกฝนด้วยตัวเองออกมาต้องกล่าวว่าพลังโจมตีแทบจะทั้งหมดนั้นอยู่ที่อาร์ติแฟคของเขาก้อนหินสีดำลอยละลิ่วออกมาจากมือของเขา และเคลื่อนที่ไปตามแรงลมทันใดนั้นเอง หินก้อนนั้นได้กลายเป็นภูเขาลูกยักษ์ ที่ใหญ่โตมโหฬารอย่างที่ไม่มีอะไรเทียบได้ พุ่งลงมายังร่างของฉินเฉา“พระเจ้า การโจมตีประเภทนี้อีกแล้วเหรอ!”ฉินเฉาคิดในใจ อาร์ติแฟคของหมอนี่ น่าจะมีคุณสมบัติเดียวกันกับเจดีย์แห่งสรรพสิ่งของเจียงเฉิน“คชสารปีศาจเก้าเร้นลับ! หลีหยิน! ฉันต้องพึ่งเธอแล้ว!”แสงสีขาวเจิดจ้าออกมาจากร่างของฉินเฉาแสงสีขาวเหล่านั้นมารวมกันอยู่บนมือทั้งสองข้าง ก่อนที่จะกลายเป็นถุงมือสีขาวเมื่อมีพลังของคชสารเก้าเร้นลับ ฉินเฉาคิดว่าเขาสามารถทำลายโลกได้ด้วยหมัดเดียวแน่นอนว่าพลังในปัจจุบันของเขา มันยังไม่เพียงพอที่จะทำลายโลกให้แตกเป็นเสี่ยงได้แต่หากจะต่อยให้โลกทะลุ เรื่องนั้นมีความเป็นไปได้มากกว่าหากจะทำลายดาวเคราะห์ที่มีขนาดใหญ่เท่ากับโลก แล้วไม่มีพลังในขั้นเซียนศักดิ์สิทธิ์ก็ย่อมไม่เพียงพอมีเพียงแค่เซียนศักดิ์สิทธิ์ที่ถือครองพลังเทพเท่านั้น ที่จะทำลายโลกได้ด้วยการโบกมือเพียงครั้งเดียวแต