เซียวเหว่ยมั่นใจในอาร์ติแฟคของตัวเองเป็นอย่างมาก นี่คือเขาเวทย์วิญญาณอนันต์ ที่เขาพากเพียรพยายามสกัดกลั่นมันมาหลายพันปีด้านบนเต็มไปด้วยวิญญาณของปีศาจ ที่เขาเป็นผู้จับมาด้วยตัวเองมาเป็นเวลานานหลายพันปีแม้ว่าฉินเฉาผู้นั้นจะมีความสามารถที่เก่งกาจ แต่ว่าจะมีพลังมาต่อต้านวิญญาณร้ายเกือบนับล้านดวงด้วยตัวคนเดียวได้ยังไง?ดังนั้นเซียวเหว่ยจึงเชื่อมั่นว่า เขาเวทย์วิญญาณอนันต์ของเขานั้นคือภูเขาอู่จื่อซานของพระยูไล แม้ว่าฉินเฉาจะเป็นซุนหงอคง ก็ไม่มีทางที่จะกระโดดออกมาได้แต่ดูเหมือนว่าเขาจะลืมไปแล้ว ว่าเซี่ยเฉิงโจวก็มีท่าทีมั่นใจเช่นนี้เหมือนกัน แต่ผลที่ได้รับกลับกลายเป็นความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสแต่พูดได้เพียงแค่ว่า ความมั่นใจของเซียวเหว่ยนั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่าเซี่ยเฉิงโจวหลายเท่า“พอเถอะน่า”เซียวเหว่ยจ้องมองภูเขาวิญญาณที่สั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง แล้วกล่าวถากถางออกมาอย่างอดไม่ได้“แม้ว่าเจ้าจะเค้นพลังออกมาจนหมดแรงและตายไป ภูเขาวิญญาณลูกนี้ก็ไม่มีทางที่จะขยับเขยื้อนแม้แต่เพียงนิ้วเดียว เจ้าคิดว่าวิญญาณร้ายทั้ง 999,999 ดวงที่อยู่บนนั้นเป็นของปลอมทั้งหมดเรอะ?ถึงแม้ว่าร่างกายของพวกมันจะไม่หลงเหลืออยู่แล้ว แต่คาถาที่พวกมันกำลังร่าย ก็ทำให้ดวงวิญญาณของพวกมันหนักเป็นพันจิน (1 จินเท่ากับ 600 กรัม) เจ้าลองคิดดูสิ ดวงวิญญาณแต่ละดวงหนักถึงหนึ่งพันจิน แล้ววิญญาณร้ายทั้ง 999,999 ดวงจะหนักมากขนาดไหน? แม้ว่าเจ้า
