นเฉา แล้วเอ่ยถามขึ้นมา“ที่จริงแล้ว ฉันเป็นคนที่พูดเก่งคนหนึ่ง”ฉินเฉาหัวเราะขึ้นมา “ฉันไม่ได้มีข้อบกพร่องอะไร ก็แค่ชอบเข้าไปยุ่งเรื่องของคนอื่นเท่านั้น ที่สำนักไท่ยีของพวกนายมีไอ้หมอนี่เป็นเจ้าสำนัก มันทำให้ฉันรู้สึกไม่สบอารมณ์เลยจริงๆ เพราะนิสัยของไอ้หมอนี่มันไม่มีความจริงใจเลยแม้แต่น้อย ถ้ามันเป็นเจ้าสำนัก ฉันก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกคันไปทั่วทั้งตัว พอฉันคันไปทั้งตัวแบบนี้ ก็เลยนึกอยากจะหาเรื่องขึ้นมา แล้วพอฉันอยากหาเรื่อง ฉันก็เลยเข้ามาหาเรื่องถึงสำนักไท่ยีของพวกนายยังไงล่ะ”เขาถูมือตัวเองไปมา แล้วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “ฉันคิดว่าพวกนายน่าจะเข้าใจความหมายของฉันนะ”“ฉินเฉา เจ้ากำลังข่มขู่สำนักไท่ยีของพวกเราอยู่ใช่ไหม!”ผู้อาวุโสสูงสุดคนหนึ่งลุกขึ้นยืน แล้วเอ่ยถามอย่างเย็นชา“โธ่ พวกนายนี่มันพูดจาไม่น่าฟังเอาซะเลย ข่มขู่อะไรกัน?”ฉินเฉายักไหล่ กล่าวออกมาว่า “ฉันกำลังกดดันพวกนายอยู่จริงๆต่างหาก”“บัดซบ! ฉินเฉา เจ้าไม่เห็นสำนักไท่ยีอยู่ในสายตาเลยใช่ไหม!”เจียงเฉินก่นด่าออกมาทันที“เปล่าเลย ฉันก็แค่ไม่เห็นเจ้าสำนักเจียงเฉิน แห่งสำนักไท่ยีอยู่ในสายตาต่างหาก”ฉินเฉาฉวยโอกาสตอกกลับไป “เฮ้อ คิดถึงสำนักไท่ยีในอดีตจริงๆดูองอาจน่าเกรงขามและมีคุณธรรมมากขนาดนั้น แล้วดูตอนนี้สิกลายเป็นสถานที่สำหรับคนชั่วและภูตผีปีศาจไปซะแล้ว”“ฉินเฉา เจ้าจะไม่ให้ความสำคัญกับสำนักไท่ยีมากเกินไปแล้ว วันนี้ข้า เซี่ยเฉิงโจว ผู้นี้จะ