ทั้งสองคนวุ่นวายกันอยู่นาน แต่ก็ยังไม่รู้ว่าจะถอดเสื้อคลุมทวีคูณสีเงินตัวนี้ได้ยังไง“ให้ฉันตัดชุดนี้เลยดีไหม?”ฉินเฉาพูดขึ้นมา “ถ้าฉันใช้พลังเทพ มันก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร”“ไม่ได้ ไม่ได้ ไม่ได้!”เซียวพ่านรีบพูดออกมาอย่างรวดเร็ว “เสื้อตัวนี้คือผลงานที่สมบูรณ์แบบมาก หากตัดไป แล้วมันไปทำลายโครงสร้างภายใน แบบนั้นก็ใช้ไม่ได้น่ะสิ”“เสื้อตัวนี้น่าจะมีระบบซ่อมแซมตัวเอง”เฉินหยูเอ่ยปากขึ้นมา “ก่อนหน้านี้ข้าแทงเขาจนเป็นรู แต่ว่าตอนนี้เสื้อกลับอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์มาก ไม่มีตำหนิใดๆ เลยแม้แต่น้อย”“ถึงจะเป็นแบบนั้นก็ห้ามตัดอยู่ดี หากคิดที่จะเอาตัวคนออกไป ก็จะต้องตัดเสื้อผ้าเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ มันอาจจะไปทำลายฟังก์ชันบางอย่าง จนใช้ไม่ได้อีกเลยก็ได้”เซียวพ่านยังคงยืนกรานที่จะปฏิเสธข้อเสนอนี้“มันจะต้องมีสักทาง ที่จะสามารถถอดเสื้อคลุมตัวนี้ได้แน่นอน”“ให้ฉันดูหน่อย”ฉินเฉาพูดขึ้นมา แล้วก้มตัวลง จ้องมองเสื้อคลุมทวีคูณตัวนั้นแน่นอนว่าศพที่อยู่ด้านในนั้นถูกโล่ป้องกันเอาไว้โดยอัตโนมัติเสื้อตัวยาวสีเงินตัวนี้คลุมไปทั่วทั้งตัว จนไม่เห็นวี่แววว่าจะถอดตรงไหนออกมาได้เลย“ยุ่งยากชะมัด………..”หานหยู่เจ๋อถอนหายใจออกมาอย่างอดไม่ได้“ดูเหมือนว่าเสื้อตัวนี้จะเชื่อฟังเฉพาะเจ้าของของมันนะ”เฉินหยูที่อยู่ข้างๆ นั้นเอ่ยขัดขึ้นมาทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็แล่นผ่านเข้ามาในหัวของฉินเฉาทันที“รอเดี๋ยวนะ ฉันคิดอะไรออกแล้ว”เขากล่าวออกมา พลาง
